എന്തിനാണ് ഉണരുന്നത്/തിരിച്ചറിയുന്നത് ഇത്ര അപൂർവ്വമായിരിക്കുന്നത്? - നോച്ചൂർജി

 മനുഷ്യർ സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നത് ഇത്ര അപൂർവ്വമായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നത് വളരെ നിഗൂഢമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്. കാരണം, ഒരാൾ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ അയാൾ കാണുന്നത് മറ്റുള്ളവരെല്ലാം സ്വയം അഭിനയിക്കുകയാണെന്നാണ്. അതൊരുതരം നടനമാണെന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ പറയുന്നു. തങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് ആളുകൾ അഭിനയിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യർ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്, "എന്തിനാണ് ഈ സൃഷ്ടി ഇങ്ങനെയൊന്ന്?" എന്ന്. അതൊരു സൃഷ്ടിയല്ല, അതൊരു ലീലയാണെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. സത്യം (Truth) കളിക്കുന്ന ഒരു കളി മാത്രമാണത്. ഒരു വെറും കളി! ലീല എന്നാൽ വിനോദം, കളി എന്നൊക്കെയാണ് അർത്ഥം. അതായത്, നിങ്ങളുണ്ടെന്നും നിങ്ങൾ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ഞാൻ അതിന് മറുപടി പറയുന്നുണ്ടെന്നും ഞാൻ ഒരു അധ്യാപകനാണെന്നും നിങ്ങൾ ഒരു കേൾവിക്കാരനാണെന്നുമൊക്കെയുള്ള തോന്നൽ വെറും ലീലയാണ്. വാസ്തവത്തിൽ അവിടെ ഒന്നുമില്ല. എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി നിങ്ങൾ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു, അത്രമാത്രം. അതെല്ലാം വെറും കാഴ്ചകളാണ്.

ഭഗവാൻ രമണമഹർഷിയോട് ഒരിക്കൽ ഒരാൾ ചോദിച്ചു, "എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര കുറച്ചുപേർ മാത്രം സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നത്?" എന്ന്. അപ്പോൾ ഭഗവാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു:

"ഒരാൾ സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് ഉണരുന്നു. എന്നിട്ട് അയാൾ ചോദിക്കുന്നു, 'ഞാൻ മാത്രം ഉണർന്നു, എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട ബാക്കി എല്ലാവരും ഇപ്പോഴും ഉണരാത്തത് എന്താണ്?' എന്ന്. അതുപോലെയാണത്."

ആ സമസ്യ എന്നും അങ്ങനെ തന്നെ നിലനിൽക്കും. കാരണം അത് 'മായ'യുടെ ലോകത്താണ്, അതൊരു ജാഗ്രദ് സ്വപ്നമാണ് (Waking Dream). നിങ്ങൾ ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിലേക്ക് (Deep Sleep) പോകുമ്പോൾ അവിടെ മറ്റാരുമില്ല. മനസ്സ് ഉദിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ മറ്റൊരാൾ ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ. മനസ്സ് അടങ്ങുമ്പോൾ മറ്റാരുമില്ല.

സുഷുപ്തിയിലെ (ഗാഢനിദ്ര) അനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവിടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളില്ല, ഒന്നുമില്ല. എങ്കിലും ആ അവസ്ഥയെ എല്ലാവരും സ്നേഹിക്കുന്നു, അവിടേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ലഭിക്കുന്നില്ല; നിങ്ങൾ ഒന്നും സ്പർശിക്കുന്നില്ല, രുചിക്കുന്നില്ല, കാണുന്നില്ല. അവിടെ ഞാനോ നീയോ ഇല്ല. എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ അവിടേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ലോകത്തെയും ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും അഹന്തയെയും, എന്തിനേറെ ദൈവത്തെപ്പോലും മറന്ന് നിങ്ങൾ അവിടെ ലയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് ശങ്കരാചാര്യർ പറയുന്നത്: "നിധി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ അവസ്ഥയിലേക്ക് നിങ്ങൾ ദിവസവും നടന്നു പോകുന്നു, പക്ഷേ അത് തിരിച്ചറിയാതെ പുറത്തുവരുന്നു."

ഗുരു ചെയ്യുന്ന ഏക മാന്ത്രികവിദ്യ നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് അത് തിരിച്ചറിയിപ്പിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ്. ആ സത്യം നിങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. ദിവസവും നിങ്ങൾ അവിടെ പോയി തിരിച്ചുവരുന്നു. എവിടെയാണോ നിങ്ങൾ പോയി ലയിക്കുന്നത്, അതാണ് സത്യം. അത് തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം അതീവ ഗഹനമായി മാറുന്നു. രമണമഹർഷിയുടെ കാര്യത്തിൽ ആ തിരിച്ചറിവ് ഒരു മിന്നൽ പോലെയാണ് ഉണ്ടായത്. അവിടെ സാവധാനത്തിലുള്ള ആത്മീയ പരിശീലനങ്ങളോ തപസ്സോ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇത് വളരെ ലളിതമാണെന്ന്.