തടസ്സങ്ങളെ എങ്ങനെ നേരിടാം — നോച്ചൂർജി

 ധർമ്മമനുസരിച്ചുള്ള കർമ്മം ചെയ്ത് ആനന്ദത്തിൽ ഇരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, തടസ്സങ്ങൾ വലിയ ആഘോഷപൂർവ്വം (ആർഭാടത്തോടെ) വരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഭാഗവതത്തിൽ ഭഗവാൻ തന്നെ പറയുന്നത്, നിങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കാനായി ഞാൻ തന്നെ തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമെന്നാണ്. നിങ്ങളെ പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കാനും പക്വതയുള്ളവരാക്കാനും, അങ്ങനെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് സ്വീകരിക്കാനുമായി ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ ഭഗവാൻ നിങ്ങളെ ഒന്ന് നോക്കുകയും ഒന്ന് തട്ടുകയുമൊക്കെ ചെയ്യും.

അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തെ ലൗകിക ജീവിതമെന്നും ആത്മീയ ജീവിതമെന്നും രണ്ടായി കാണുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല. അതൊക്കെ അജ്ഞതയാണ്. ജീവിതം മുഴുവൻ ഒരു ആത്മീയ സാധനയാണ്. ജപം, ധ്യാനം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം നിങ്ങളെ ഉണർവുള്ളവരാക്കാനും, ജീവിതത്തെ ഒരു പവിത്രമായ ഭാവത്തോടെ സമീപിക്കാനും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. ജീവിതത്തിൽ അശുദ്ധമായതോ ആത്മീയമല്ലാത്തതോ ആയി ഒന്നുമില്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് ഏറ്റവും മോശമായ സാഹചര്യം — അതായത് ഒരു യുദ്ധക്കളം — ഉദാഹരണമായി അവർ സ്വീകരിച്ചത്. എന്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണൻ ഭഗവദ്ഗീത യുദ്ധക്കളത്തിൽ വെച്ച് ഉപദേശിച്ചത്? ഒരു ആശ്രമത്തിലല്ല, മറിച്ച് ഏറ്റവും മോശമായ ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ ഇത് പറയണമെന്നുള്ളതുകൊണ്ടാണ്. ശാന്തമായ എത്രയോ സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഗീത പ്രഭാഷണം നടത്താമായിരുന്നു. എന്നാൽ, പരസ്പരം കൊല്ലുന്ന, അക്രമം നിറഞ്ഞ, ഏറ്റവും പ്രതികൂലമായ ഒരു സ്ഥലം അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഒരു നിമിഷത്തെ അശ്രദ്ധ മതി നിങ്ങളുടെ തല കൊയ്യാൻ എന്ന അവസ്ഥയാണവിടെ.

നിങ്ങൾക്ക് അവധിയെടുക്കാനോ വിശ്രമിക്കാനോ കഴിയില്ല. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിലാണ് കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞത്, "ഒരു യോഗിയായിരിക്കുക" എന്ന്. ഒരു ധ്യാനമുറിയിലല്ല, മറിച്ച് യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഒരു യോഗിയായിരുന്ന് പോരാടാനാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്.

കൃഷ്ണൻ അർജുനനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയായിരുന്നോ? അല്ല, ഈ യുദ്ധം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞതല്ല. അർജുനൻ അത് നേരത്തെ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതാണ്, കാരണം അവന്റെ ഓരോ കോശവും ആ സ്വഭാവത്താലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. കൃഷ്ണൻ അവനോട് പറഞ്ഞത് 'യോഗത്തിൽ, സമാധിയിൽ ഇരിക്കുക' എന്ന് മാത്രമാണ്. കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്നത് നിങ്ങളുടെ കൈകളിലല്ല. നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ജോലി ചെയ്യാനുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ജോലി നടക്കും. അത് കഴിഞ്ഞാൽ ആ ജോലി നിങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകും; പിന്നെ നിങ്ങൾ എത്ര തിരഞ്ഞാലും അത് ലഭിക്കില്ല.

മൂഢന്മാർക്കായി (മന്ദബുദ്ധികൾക്കായി) ചില പ്രായോഗിക വഴികൾ പറഞ്ഞുതരുമോ എന്ന് ചിലർ ചോദിക്കുന്നു. അവിടെ മൂഢൻ എന്ന ചോദ്യമേ ഉദിക്കുന്നില്ല, എല്ലാവരിലും അറിവുണ്ട്. ഇതിൽ പ്രത്യേക 'പ്രായോഗിക സ്റ്റെപ്പുകൾ' ഒന്നുമില്ല. കരയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരാൾ എങ്ങനെ നീന്തണമെന്ന് ചോദിക്കുന്നത് പോലെയാണത്. വെള്ളത്തിൽ ചാടി കൈകാലിട്ടടിച്ച് പഠിക്കണമെന്നേ പറയാനാകൂ. അല്ലാതെ കരയിലിരുന്ന് പഠിപ്പിച്ചു തന്നാൽ നീന്താമെന്ന് പറയുന്നത് സാധ്യമല്ല. നിങ്ങൾ വെള്ളത്തിലേക്ക് തള്ളപ്പെടണം. നീന്തിത്തന്നെ നീന്തൽ പഠിക്കണം.

ഇവിടെയും നിങ്ങൾക്ക് ഈശ്വരൻ വേണം. നിങ്ങളുടെ പ്രാരബ്ധ കർമ്മങ്ങളെ ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ല. പ്രാരബ്ധങ്ങൾ അനുഭവിച്ചുതന്നെ തീർക്കണം, അതോടൊപ്പം ധ്യാനിക്കുകയും വേണം. അതുകൊണ്ടാണ് ഭഗവാനെ മുറുകെ പിടിക്കാൻ പറയുന്നത്; നാമം ജപിക്കൂ, എന്ത് വേണമെങ്കിലും സംഭവിക്കട്ടെ. നിരന്തരം നാമം ജപിച്ച് ജോലി ചെയ്യുക. പാചകം ചെയ്യുമ്പോഴും വൃത്തിയാക്കുമ്പോഴും എന്ത് ചെയ്യുമ്പോഴും നാമം ജപിക്കുക. നാമം എന്നാൽ ആ പൊരുളിനെ (സത്യത്തെ) ഓർമ്മിപ്പിക്കുക എന്ന് മാത്രമാണ് അർത്ഥം. ലൗകിക ജീവിതത്തിലെ ഈ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിൽ ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള മാർഗ്ഗമായതുകൊണ്ടാണ് ഇത് ഇത്ര പ്രശസ്തമായത്.

ഗീതയിൽ ഭഗവാൻ പറയുന്നു, "ഞാൻ വളരെ എളുപ്പമുള്ളവനാണ്, ലളിതനാണ്, ആർക്കും പ്രാപിക്കാവുന്നവനാണ്." ആർക്ക്? തന്നെ നിരന്തരം സ്മരിക്കുന്നവന്.