അർഹത നേടുക, അത് സ്വന്തമാക്കുക — നോച്ചൂർജി

 "ഭഗവാന്റെ ഈ ഉപദേശം നോക്കൂ. 'വന്തം സുധാനം വന്തം...' (വേദാന്തം) എന്നത് അത്രമേൽ ആകർഷകമാണ്. എന്നാൽ ഒരാൾ തന്നത്താൻ അതുമായി പൂർണ്ണമായി ബന്ധപ്പെടാത്തിടത്തോളം അതിൽ അർത്ഥമില്ല. ഭഗവാൻ ഒരിടത്ത് പറയുന്നുണ്ട്—അത് 'ടോക്സി'ലോ (Talks) അതോ നടനാനന്ദന്റെ പുസ്തകത്തിലോ ആണെന്ന് എനിക്ക് കൃത്യമായി ഓർമ്മയില്ല—'നീ അതിന് അർഹത നേടുക, എന്നിട്ടത് സ്വന്തമാക്കുക' (Deserve it and own it) എന്ന്.

ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഈ അർഹത നേടുക എന്നത് കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. വിവേകം, വൈരാഗ്യം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ വ്യക്തിയിൽ ഉണ്ടാവുക എന്നത് പ്രധാനമാണ്. ഉപനിഷത്ത് പറയുന്നത് 'ആത്മാവ് ആരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവോ, അവർക്ക് മാത്രമേ അത് ലഭിക്കൂ' എന്നാണ്. മറ്റൊന്ന്, നിങ്ങൾ ആത്മാവിനെ അത്യധികം സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അത് വെളിപ്പെടും എന്നതാണ്.

ഗുരുവിൽ നിന്നും ശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുമുള്ള അറിവ് പുറത്തുനിന്നും, ഉള്ളിലെ ആത്മാവ് 'അനുഗ്രഹമായി' (Grace) അകത്തുനിന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. സത്യത്തിൽ ഭഗവാന്റെ ശക്തി നിങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നത്. എങ്കിലും, നിങ്ങൾ കർതൃത്വ ഭാവത്തിൽ നിന്നും സത്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ, ആ തീരുമാനം നിങ്ങളുടേതാണ്. നിങ്ങളുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഓരോ നൂലിഴയും ആ ജ്ഞാനാഗ്നിയിലേക്ക് സമർപ്പിക്കുക.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം നമ്മൾ അനുഗ്രഹത്തെ (Grace) കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. കുറഞ്ഞ തീവ്രതയിലുള്ള അനുഗ്രഹം സുരക്ഷിതമാണ്—സത്സംഗങ്ങളിൽ ഇരിക്കുക, ശാസ്ത്രം പഠിക്കുക, ജപവും പ്രയത്നത്തോടു കൂടിയ ആത്മവിചാരവും ചെയ്യുക. ഇത് വളരെ ശാന്തമായ പാതയാണ്. എന്നാൽ പൂർണ്ണരൂപത്തിലുള്ള അനുഗ്രഹത്തെ ക്ഷണിക്കാൻ നിങ്ങൾ ധൈര്യപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അത് ചിലപ്പോൾ ഭഗവാനെപ്പോലെ ഒരു കൗപീനം മാത്രം ധരിച്ച് തെരുവുകളിലൂടെ അലയാൻ നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചേക്കാം. നിങ്ങൾ അതിന് തയ്യാറാണോ എന്നതാണ് ചോദ്യം."

"അനുഗ്രഹം ചിലപ്പോൾ ഒരു തൂണിൽ നിന്ന് നരസിംഹത്തെപ്പോലെ വന്ന് നിങ്ങളെ കീറിമുറിച്ചേക്കാം; നിങ്ങളുടെ കുടുംബജീവിതവും മറ്റെല്ലാം ഇല്ലാതാക്കിയേക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അവതാരത്തെപ്പോലെ വന്ന് എല്ലാം കവർന്നെടുത്തേക്കാം. മഹാബലി അവിടെ ഒന്നുമില്ലാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ചോദിക്കുന്നു, 'നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?' എന്ന്. ഭഗവാൻ പറയുന്നു, 'ഞാൻ ആരെയാണോ സ്നേഹിക്കുന്നത്, ആരെയാണോ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, അവൻ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പുവരുത്തും.' എല്ലാം ഇല്ലാതാക്കപ്പെടും, പക്ഷേ അതിന് ആര് തയ്യാറാകും?

അതുകൊണ്ട് അനുസരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ജീവിതത്തിൽ ഭഗവാനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുക. ഹോമിയോപ്പതി ചികിത്സ പോലെ പടിപടിയായുള്ള മാറ്റം സ്വീകരിക്കുക. കുറേശ്ശെയായി പുഞ്ചിരിക്കുക, കുറേശ്ശെയായി ശസ്ത്രക്രിയയിലേക്ക് നീങ്ങുക. അതീവ ശാന്തമായ പാതയാണത്.

മറ്റൊരു വിപരീത ഉദാഹരണം ഞാൻ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്. ഭഗവാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, 'വിധിക്കപ്പെട്ടത് എന്താണോ അത് സംഭവിക്കും, എല്ലാം അവന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കുന്നു' എന്ന്. അപ്പോൾ ചിലർ പറയും, 'അവൻ വിചാരിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ സാധന ചെയ്തോളാം' എന്ന്. രമണാശ്രമത്തിലെ കത്തുകളിൽ (Letters from Ramanasramam) ഒരു കഥയുണ്ട്: ഒരാൾ കത്തുന്ന വെയിലിൽ കുന്നിൻ മുകളിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ഭഗവാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു, 'അങ്ങ് ചെയ്യിക്കുന്നത് ഞാൻ ചെയ്യുന്നു, എനിക്ക് സ്വന്തമായി ഇച്ഛാശക്തിയില്ല, ഞാൻ കർത്താവല്ല.'

അപ്പോൾ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു, 'നീ ദുര്യോധനനെപ്പോലെയാണ്.' മഹാഭാരതത്തിൽ കൃഷ്ണൻ ഉപദേശിക്കുമ്പോൾ ദുര്യോധനൻ പറയുന്നത് ഇതാണ്: 'എനിക്ക് ധർമ്മം എന്താണെന്ന് അറിയാം, പക്ഷേ എനിക്കത് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല. അധർമ്മം എന്താണെന്നും അറിയാം, പക്ഷേ അതിൽ നിന്ന് പിന്തിരിയാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന ഏതോ ഒരു ശക്തിയാണ് എന്നെക്കൊണ്ട് ഇത് ചെയ്യിക്കുന്നത്.' ഇത് ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു, 'നീയും അവനെപ്പോലെ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്.'

നമ്മൾ ഇവിടെ ഒരു തെറാപ്പി (ചികിത്സ) ചെയ്യുകയാണ്, ആരെയും ബോധ്യപ്പെടുത്താനല്ല. നമുക്ക് ദുഃഖമുണ്ട്, അതിൽ നിന്ന് മോചനം വേണം. വിധി എന്ന തത്വം നിങ്ങൾക്ക് താൽക്കാലികമായി സമാധാനം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഉപയോഗിക്കുക. തത്വങ്ങളല്ല, നിങ്ങളാണ് പ്രധാനം. ജ്യോതിഷത്തിൽ പറയും പോലെ, കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ വിധിക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുക, പക്ഷേ ഭാവിയിൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ചോദിച്ചാൽ 'ധർമ്മം ചെയ്യുക' എന്ന് തന്നെ പറയും. അതുപോലെ ആത്മീയ ജീവിതത്തിലും വൈരാഗ്യവും വിചാരവും വളർത്തിയെടുക്കണം. 'എല്ലാം അവന്റെ ഇഷ്ടം' എന്ന് പറഞ്ഞ് വെറുതെ ഇരിക്കരുത്. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ആഹാരം കഴിക്കാതിരിക്കാനും തയ്യാറാകണം, പക്ഷേ അത് ആരും ചെയ്യില്ല."

"നമ്മൾ പല കാര്യങ്ങളും വളരെ സൗകര്യപൂർവ്വം ഉപയോഗിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവയെ അതിന്റെ യുക്തിപരമായ പൂർണ്ണതയിൽ (logical fullness) എപ്പോഴും എത്തിക്കാറില്ല. വിധി എന്ന തത്വമാണെങ്കിൽ പോലും അത് പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളുകയാണെങ്കിൽ നമ്മൾ കരുണയുടെയും സമാധാനത്തിന്റെയും സ്വരൂപമായി മാറും.

സാധാരണയായി ജ്യോതിഷികൾക്ക് നൽകുന്ന ഒരു ഉപദേശമുണ്ട്—ഒരു നല്ല ജ്യോതിഷി ഒരിക്കലും മോശമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കരുത്. കാരണം, വരുന്ന വ്യക്തിക്ക് ഊർജ്ജം നൽകേണ്ട ഒരു ശക്തിയാണ് അദ്ദേഹം. വലിയ വിശ്വാസത്തോടെയാണ് ഒരു 'രോഗി' അയാളെ സമീപിക്കുന്നത്. ഈയിടെ ഒരു ജ്യോതിഷി പറയുന്നത് കേട്ടു, 'നിനക്ക് ഈ പ്രശ്നമുണ്ടാകും, ആ പ്രശ്നമുണ്ടാകും, ആരെങ്കിലും മരിക്കും' എന്നൊക്കെ. അതോടെ ആ വ്യക്തിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം തകരുന്നു. അവിടെ പറയേണ്ടത്, 'കഴിഞ്ഞത് വിധി, ഇനി ഭാവിയിൽ ഈശ്വരനെ മുറുകെ പിടിക്കുക, എല്ലാം ശരിയാകും' എന്നാണ്.

ഭഗവാൻ അമ്മയ്ക്ക് നൽകിയ ഉപദേശത്തിന്റെ സാരം അതിന്റെ അവസാന വാചകത്തിലാണ്: 'നീ മൗനമായിരിക്കുക' (You remain in silence). നീ എന്തിന് വിധിയെയും കർത്തവ്യത്തെയും കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം? നീ വിധിയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടില്ല. അത് നിന്നെ മൗനമായിരിക്കാൻ സഹായിക്കും. ഏതാണോ നിന്നെ മൗനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നത് അത് ചെയ്യുക. പ്രയത്നമാണ് (effort) നിന്നെ മൗനത്തിൽ നിർത്തുന്നതെങ്കിൽ അത് ചെയ്യുക.

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭഗവാന്റെ ഉപദേശം വിധിയെക്കുറിച്ചോ പ്രയത്നത്തെക്കുറിച്ചോ അല്ല. ഇവ രണ്ടും അഹന്തയ്ക്കുള്ളതാണ്. അഹന്തയെ അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ അത് ഇല്ലാത്തതാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടും. അപ്പോൾ വിധിയുമില്ല, പ്രയത്നവുമില്ല. രണ്ടും ഒരേസമയം വരികയും ഒരേസമയം ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആത്മാവ് എപ്പോഴും സ്വതന്ത്രമാണ് (The self is eternally free). ഇതാണ് ഏക ഉപദേശം. ആത്മവിചാരമോ സാധനയോ ഒന്നുമില്ല. 'ടോക്സ്' (Talks) മുഴുവൻ ഇതാണ് പറയുന്നത്. ഭഗവാൻ 'ഞാൻ ആര്?' എന്ന് പോലും ചോദിക്കാൻ പറയുന്നില്ല. 'നീ അത് തന്നെയാണ്, പിന്നെ എന്തിന് സാധന ചെയ്യണം?' എന്നാണ് അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നത്. ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ, 'ആരാണ് നിന്നോട് സാധന ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞത്? നീ എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കുക' എന്ന് അദ്ദേഹം പറയും.

അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ നിങ്ങളായിരിക്കുക (Be as you are). അതിൽ നിലകൊള്ളുക."