വൈരാഗ്യം എങ്ങനെ നിലനിർത്താം — നോച്ചൂർജി

 "പിന്നെ സ്വാമിജി, ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഒരു മിന്നലാട്ടം ലഭിച്ച ഒരു സാധകന് ആ അവസ്ഥ നിലനിർത്താൻ വൈരാഗ്യം എങ്ങനെയാണ് സഹായിക്കുന്നത് എന്ന് ദയവായി വ്യക്തമാക്കിത്തന്നാലും. അരുണാചലം പോലുള്ള ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലോ പുണ്യഭൂമിയിലോ ആയിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ആ ആത്മീയഭാവത്തിൽ തുടരാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അരുണാചലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുമ്പോൾ എനിക്കിത് വളരെ പ്രയാസമായി തോന്നുന്നു. അരുണാചലം പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ദീർഘകാലം താമസിക്കുക എന്നത് എനിക്ക് പ്രായോഗികമായി സാധ്യമല്ല. നിങ്ങളുടെ സത്സംഗങ്ങളിൽ നേരിട്ട് തുടർച്ചയായി പങ്കെടുക്കുന്നതിലും എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. ഇത് ഒരു സാധകൻ എന്ന നിലയിൽ എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തുന്നു. ദയവായി എനിക്ക് വഴികാട്ടിയാലും."

ഇത് ഒരു സാധകന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല. ഓരോ സാധകനും ആത്മീയ സമ്പത്ത് ശേഖരിക്കാൻ കഠിനമായി പരിശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നമ്മളും സമ്പത്ത് ശേഖരിക്കുന്നുണ്ട്—വിവേകം പോലുള്ള ആത്മീയ സമ്പത്ത്.

നോക്കൂ, അരുണാചലത്തിൽ നിന്നോ രമണാശ്രമത്തിൽ നിന്നോ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ധ്യാനാവസ്ഥ ഒരു നീല വെളിച്ചം പോലെയാണ്. നിങ്ങൾ ആ വെളിച്ചത്തിനുള്ളിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ നീലയായി അനുഭവപ്പെടും. എന്നാൽ അവിടെനിന്ന് പുറത്തുവരുമ്പോൾ ആ നീലനിറം മാഞ്ഞുപോകും. ഒരു ശക്തമായ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്ന് (Presence) നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഒന്നും നിങ്ങളിൽ ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കില്ല. നിങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്താണെന്നതിന്റെ ഒരു ചെറിയ മിന്നലാട്ടം (Glimpse) മാത്രമാണ് അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. 

ഇനി നിങ്ങൾ ഓരോ ചുവടായി കഠിനമായി പരിശ്രമിക്കണം. ഭഗവദ്ഗീതയിൽ കൃഷ്ണൻ പറയുന്നു, "ഇതിന്റെ അല്പം പോലും നിങ്ങൾക്ക് വലിയ ധൈര്യവും ഭയമില്ലായ്മയും നൽകും" എന്ന്. അതിനാൽ എല്ലാവരും പരിശ്രമിക്കണം. നിങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ ചുറ്റും പഴയ സാഹചര്യങ്ങൾ തന്നെയാകും കാണുക. അവിടെ നിങ്ങളുടെ അറിവാണ് (Knowledge) നിങ്ങളുടെ ശക്തി. നിങ്ങൾ നേടിയ ആ അറിവ് നിങ്ങൾക്ക് വിവേകം നൽകുന്നു, ആ വിവേകത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ വൈരാഗ്യം പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നു. 

ഭഗവാൻ വെറുതെ നൽകുന്ന ഒന്നല്ല കൃപ. നിങ്ങൾ കൃപയെ മഥിച്ചെടുക്കണം (Earn/Churn). അറിവിനെ ഉള്ളിലേക്ക് സ്വീകരിച്ച്, മനസ്സ് കൊണ്ട് മനസ്സിനെ മഥിക്കുമ്പോൾ കൃപ വെളിപ്പെടും എന്നാണ് ഭഗവാൻ പറയുന്നത്.

"എന്താണ് കൃപ? കൃപ എന്നാൽ ആത്മാവിന്റെ ശക്തിയാണ്. അത് ആകാശത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ഏതെങ്കിലും പ്രകാശമല്ല. നിങ്ങൾ അറിവിനെ ഉൾക്കൊള്ളുകയും അത് ഉള്ളിലിട്ട് മഥിക്കുകയും (മനനം ചെയ്യുകയും) ചെയ്യുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ കൃപയുടെ അഗ്നി ജ്വലിക്കും. അത് നിങ്ങൾ തന്നെ ചെയ്യണം, മറ്റൊരു വഴിയുമില്ല.

അതുകൊണ്ട് ബിറ്റ് ബിറ്റായി (അല്പാല്പമായി) നിങ്ങൾ വൈരാഗ്യം പഠിക്കണം. നിങ്ങൾ അറിവോടെ ജീവിക്കുമ്പോൾ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് അതിനുള്ള ധാരാളം അവസരങ്ങൾ നൽകും—ആരെങ്കിലും മരിക്കാം, ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ അപമാനിക്കാം, നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് നടക്കാതെ വരാം. ഇന്നലെ ആരോ എഴുതി ചോദിച്ചു, 'എല്ലാവരിലും എനിക്ക് ആത്മാവിനെ കാണാം, പക്ഷേ സ്വന്തം മക്കൾ നമ്മോട് കലഹിക്കുമ്പോൾ അവരിൽ എങ്ങനെ ആത്മാവിനെ ദർശിക്കും?' എന്ന്. ഉടനെ എല്ലാവരും പരസ്പരം ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി—ഭാര്യ ഭർത്താവിനോടും ഭർത്താവ് ഭാര്യയോടും മാതാപിതാക്കൾ മക്കളോടും ഒക്കെ 'നീയാണോ സ്വാമിജിക്ക് ഈ മെസ്സേജ് അയച്ചത്?' എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. അതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? ഇതൊരു സാർവത്രികമായ (Universal) പ്രശ്നമാണ്.

അതുകൊണ്ട് വൈരാഗ്യം ശീലിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും ധാരാളം അവസരങ്ങളുണ്ട്. കാര്യങ്ങളുമായി തട്ടിമുട്ടുമ്പോൾ തന്നെ അത് പഠിച്ചെടുക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അല്ലെങ്കിൽ, ഈ അറിവില്ലാതെ നിങ്ങൾ ഓരോ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഗുരുക്കന്മാരുടെ അടുത്തും ഓടി നടക്കും—'എന്റെ മകന് സ്കൂളിൽ അഡ്മിഷൻ കിട്ടാൻ പ്രാർത്ഥിക്കണേ' എന്ന് പറഞ്ഞ്. അവിടെ തുടങ്ങുന്നു പ്രശ്നം. ഓരോ കാര്യത്തിനും നിങ്ങൾ ഓരോ ദേവതകളെ തേടിപ്പോകും. പ്രാർത്ഥന ഫലിച്ചാൽ ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ സ്വർണ്ണപ്പൊതി ചാർത്തും. പക്ഷേ ഇത് എപ്പോഴും ഫലിക്കില്ല. നിങ്ങൾ കഠിനമായ വഴിയിലൂടെ തന്നെ ഇത് പഠിക്കേണ്ടി വരും.

ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ജന്മത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇത് പഠിക്കേണ്ടി വരും. ജന്മം തോറും അലഞ്ഞ് ഇത് പഠിക്കുക. ഇവിടെയും അവിടെയും എല്ലായിടത്തും നിങ്ങൾ ദുഃഖം കാണുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ആ ദുഃഖത്തിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടതില്ല. ചുറ്റും എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. അതുകൊണ്ടാണ് 'ദുഃഖത്തിൽ വീഴുമ്പോഴും നിങ്ങൾക്ക് സ്വയം രക്ഷിക്കാനാകും' എന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞത്—നിങ്ങളുടെ കൈവശം ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം.

അതിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കണം (Contemplate). അരുണാചലത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ ഈ അറിവ് ആവാഹിക്കാൻ കിട്ടുന്ന ഓരോ അവസരവും ഉപയോഗിക്കുക. തിരികെ പോകുമ്പോൾ, അവിടെ എത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഇത് നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന ബോധമെങ്കിലും നിലനിർത്തുക. ആ തിരിച്ചറിവാണ് ആദ്യത്തെ പടി. പിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർക്കുക (Recollect). ഉള്ളിൽ അതൊരു മരുന്നായി മാറ്റുക. ഉള്ളിൽ അത് ഉരസിക്കൊണ്ടിരിക്കട്ടെ.

ആ ആൽകെമി (രസവിദ്യ) അപ്പോൾ സംഭവിക്കും—ഈയം സ്വർണ്ണമായി മാറും. അത് ഒന്നോ രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം കൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്നതല്ല. പതഞ്ജലി യോഗസൂത്രത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ: 'ദീർഘകാലം, തടസ്സമില്ലാതെ, ആദരവോടെ' (നിഷ്ഠയോടെ) വേണം ഇത് ചെയ്യാൻ. നിങ്ങൾ അത് ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ അത് നിങ്ങളിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നുകയും ഉറയ്ക്കുകയും ചെയ്യും.

ഭഗവാനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മഹർഷി ഒരു ജന്മം കൊണ്ട് ഉണ്ടായതല്ല. മോഹത്തിൽ നിന്നുള്ള മുക്തി (മോഹക്ഷയം) ഒരു ജന്മത്തിന്റെ ഫലമല്ല. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ പൊള്ളത്തരവും കണ്ടറിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ ഉണരണം. പിന്നീട് ഒന്നിനാലും നിങ്ങൾ വഞ്ചിതരാകില്ല. ദാഹം തീർക്കാൻ കാനൽജലത്തിന് പിന്നാലെ നിങ്ങൾ ഓടില്ല. അത്തരമൊരു സ്വാതന്ത്ര്യം നിങ്ങളിലേക്ക് വരും. വൈരാഗ്യം നിങ്ങളിൽ ഉറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, ജ്ഞാനം ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റിയ ഏറ്റവും മികച്ച പാത്രമായി നിങ്ങൾ മാറും."