മോഹൻജിയും ഷിർദ്ദി സായി ബാബയും: അദ്ദേഹം എല്ലാം നൽകുന്നു, എന്നാൽ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല

 ഞാൻ സായി ബാബയുടെ വിവിധ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്. Mohanji Official Website

കാനഡയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സായി ബാബ ക്ഷേത്രമുണ്ട്, അവിടെ ഞങ്ങളുടെ സ്ഥലത്ത്.
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ഓസ്‌ട്രേലിയയിൽ ഒരു സായി ബാബ (ക്ഷേത്രം) ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നു.
പിന്നെ യുകെയിലെ വെയിൽസിലുള്ള സ്കന്ദ വാലെയിൽ ഒരു സായി ബാബ ക്ഷേത്രം ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നു.
മിക്കവാറും ലണ്ടൻ മേഖലയിൽ മറ്റൊന്ന് കൂടി, ലണ്ടനിൽ എവിടെയെങ്കിലും.
പിന്നെ സ്ലോവേനിയയിലും സെർബിയയിലും. അങ്ങനെ ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ.
നൂറുകണക്കിന് ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം.
പക്ഷേ, ഈ ലോകത്ത് സായി ബാബയുടെ സാന്നിധ്യം ആളുകളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ബാബ പ്രതിമയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ ഒരു പ്രത്യേക പ്രതിമ ലോകം മുഴുവൻ ബാബയുടെ യഥാർത്ഥവും ആഴത്തിലുള്ളതുമായ സാന്നിധ്യമായിരിക്കും എന്നതായിരുന്നു ആ ചിന്ത.
അതുകൊണ്ട് ഈ പദ്ധതി ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിലെ ഒരു സ്വപ്നമാണ്, ഏതുസമയത്തെങ്കിലും അത് തുടരാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി - ഈ ഭൂമിയിലൂടെ നടന്നുപോയ മനുഷ്യരുണ്ടെന്ന് ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ, ലോകത്തോട് പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഈ ഭൂമിയിലൂടെ നടന്നുപോയ ഒട്ടനവധി മഹത്തുക്കളായ ഗുരുക്കന്മാരുണ്ടായിരുന്നു (Masters).
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് അവർക്ക് ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു. അവർക്ക് ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ പക്കലുള്ളതെല്ലാം അവർ നൽകി. അങ്ങനെയുള്ള ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ആളുകൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.
ലോകത്ത് അത്തരം ആളുകൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ലോകത്തോട് പറയാൻ എനിക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ട്.
അവർക്ക് ഒന്നും വേണ്ട.
ലോകത്തിന് 'ഉള്ളവരും' 'ഇല്ലാത്തവരും' മാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ.
മാർക്സിസം സിദ്ധാന്തങ്ങൾ, നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ, കാൾ മാർക്സിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ...
എന്നാൽ എന്തും കൈവശം വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്ന, എന്നാൽ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാത്ത ചിലരുണ്ട്.
നിങ്ങൾ നോക്കൂ.
അവർക്ക് എന്തും ഉണ്ടാകാമായിരുന്നു - ഐശ്വര്യം, പണം, അധികാരം, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും.
അവർക്ക് ആ ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവർക്ക് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു.
പകരം, തങ്ങളുടെ പക്കലുള്ളത് ഭൂമിക്ക് നൽകി അവർ ഇതിഹാസങ്ങളായി (Legends) മാറി.
അതുകൊണ്ട്, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാതെ ഈ ഭൂമിയിലൂടെ നടന്ന ഒട്ടനവധി ആളുകളെ ബാബയുടെ മുന്നിൽ അല്ലെങ്കിൽ ബാബയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആ സ്ഥലത്ത് പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
നിങ്ങൾക്ക് ഈ ലോകത്തിന് നൽകാൻ കഴിയുന്ന വലിയൊരു സന്ദേശമാണിത്.
നമ്മൾ ലോകത്തിലെ കാര്യങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ പായുകയും ശ്വാസംമുട്ടുകയും കഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, കാരണം പ്രതീക്ഷകൾ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ല.
ആഗ്രഹങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല.
ചായ്‌വുകളും പ്രവണതകളും (Inclinations and tendencies) മനുഷ്യരെ അടിമകളാക്കുന്നു.
എവിടെയാണ് ഇതിൽ നിന്നൊരു രക്ഷ?
നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് എന്തും സ്വന്തമാക്കാം, പക്ഷേ അതെല്ലാം താൽക്കാലികമാണ്.
ഇവിടെ നിന്ന് നിങ്ങൾ സമ്പാദിക്കുന്നത് എന്തും താൽക്കാലികമാണ്.
എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും താൽക്കാലികമാണ്.
സമയം താൽക്കാലികമാണ്. സ്ഥലം (Space) താൽക്കാലികമാണ്.
ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ മാറുന്നു. ആശയങ്ങൾ മാറുന്നു. സങ്കല്പങ്ങൾ മാറുന്നു. ധാരണകൾ മാറുന്നു.
അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ അത് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
നമ്മുടെ സ്വന്തം ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ, ചായ്‌വുകൾ, പ്രവണതകൾ, സങ്കല്പങ്ങൾ, സിദ്ധാന്തങ്ങൾ എന്നിവ കാരണം നമ്മൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് സാഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
അതേസമയം, എന്താണ് സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന് നമുക്കറിയില്ല.
മനസ്സിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് സ്വാതന്ത്ര്യമെന്ന് നമ്മൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. അതല്ല സത്യം.
നിങ്ങൾ ചപ്പുചവറുകൾ (Garbage) ചുമക്കുന്നിടത്തോളം കാലം, നിങ്ങൾക്ക് ആ ചപ്പുചവറുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടി വരും.
അതുകൊണ്ട് കൃത്യമായും ഈ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കണം.
ഈ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടണം, കാരണം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ആവശ്യമുള്ളതിനെക്കുറിച്ചല്ല ഇത്.
നമുക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ലഭിച്ചാലും ആളുകൾ സന്തുഷ്ടരായിരിക്കില്ല.
ആളുകൾ ഇപ്പോഴും പറയും, "ഓ, എനിക്ക് കൂടുതൽ വേണം."
നിങ്ങളുടെ പക്കൽ 100 ഉണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് 1000 വേണം. 1000 ഉണ്ടെങ്കിൽ 10,000 വേണം. 10,000 ഉണ്ടെങ്കിൽ 1,00,000 വേണം.
ആളുകളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ വളർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
ആവശ്യം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു, അത് ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ല.

നിങ്ങൾക്കറിയാമോ, രാജാ ഹരിശ്ചന്ദ്രനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പാട്ടുണ്ട്.
അദ്ദേഹം രാജപദവിയിൽ നിന്ന് ഒരു ശ്മശാന സൂക്ഷിപ്പുകാരനായി താഴെ വീണു.
അദ്ദേഹം നടക്കുമ്പോൾ തലയോട്ടിയുടെ ഒരു കഷണം കിട്ടുന്നു.
അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറയുന്നു, "ഓ, ഈ തലയോട്ടിയാണ് മുടി സ്റ്റൈലായി ചീകുകയും നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരം ചാർത്തി ഭംഗിയാക്കി ആ സമൂഹത്തിൽ അഭിമാനത്തോടെ നടക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നത്.
ഇപ്പോൾ ഇതൊരു ഉപയോഗശൂന്യമായ തലയോട്ടിയാണ്."
അവിടെയാണ് അത് അവസാനിക്കുന്നത്.
ദിവസാവസാനം അത് ആർക്കും വേണ്ടാത്ത വെറുമൊരു ഉപയോഗശൂന്യമായ അസ്ഥികൂടമാണെന്നും അത് മണ്ണിൽ ലയിക്കുമെന്നും അത് പറയുന്നു.
നമ്മൾ ഇത് എപ്പോഴും ഓർത്തിരിക്കണം.
നമ്മൾ സായി ബാബയെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഈ കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കണം.
നമുക്കില്ലാത്തതിനെക്കുറിച്ച് പരാതിപ്പെടുന്നതിന് പകരം ഉള്ളതുകൊണ്ട് സന്തോഷിക്കുക. നൽകപ്പെട്ടതിൽ സന്തോഷിക്കുക.

പാലക്കാട്ടെ ഈ ക്ഷേത്രം ഒട്ടനവധി ഹൃദയങ്ങളെ സ്പർശിക്കുന്നു. Sai Baba Temple Palakkad Details
ഇപ്പോൾ അവിടെ ദത്താത്രേയനുണ്ട്, ഹനുമാൻ സ്വാമിയുണ്ട്, ഒരു ധുനിയുണ്ട് (പാവനമായ അഗ്നി), അത് വളരുകയാണ്, ഒരുപാട് ആളുകൾ വരുന്നുണ്ട്.
അത് വികസിക്കുന്നു, വളരുന്നു. ബാബ അതിനെ വളർത്തുന്നു.
തീർച്ചയായും അത് നടത്തുന്ന ആളുകളുടെ ഹൃദയവും, അവരുടെ സമർപ്പണവുമാണ് അതിന് പിന്നിൽ.
പക്ഷേ നമ്മൾ അവിടെ പോകുമ്പോൾ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കണമെന്ന് നമ്മൾ ഓർക്കണം.
നമ്മൾ ഈ ഭൂമിയിലൂടെ നടക്കുന്നതിൽ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കണം.
നമ്മുടെ എല്ലാ ബന്ധങ്ങൾക്കും, അത് നല്ലതായാലും ചീത്തയായാലും വൃത്തികെട്ടതായാലും നമ്മൾ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കണം.
എല്ലാം നമുക്ക് ചില അനുഭവങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ നല്ലത്, അല്ലെങ്കിൽ ചീത്ത.
പക്ഷേ ആ അനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് നമ്മൾ പഠിക്കുകയും വളരുകയും ചെയ്തു.
ഞാൻ എപ്പോഴും പറയുന്നതുപോലെ, നമ്മൾ ഏത് പ്രായത്തിലാണെങ്കിലും, നമ്മൾ ഒരേസമയം എല്ലാ പ്രായത്തിലുമാണ്.
ഒരു വയസ്സുള്ള ആൺകുട്ടി - നമ്മൾ ഒരു കാലത്ത് ഒരു വയസ്സുള്ളവരായിരുന്നു. അഞ്ച് വയസ്സ്, പത്ത് വയസ്സ്, 16, 18, 20, 50.
ഈ പ്രായങ്ങളെല്ലാം നമ്മളിലുണ്ട്. നമ്മൾ ഒരേസമയം എല്ലാ പ്രായവുമാണ്. നമ്മൾ എല്ലാമാണ്.
ആരും ഒരു പ്രത്യേക സമയമോ ഒരു പ്രത്യേക പ്രായമോ മാത്രമല്ല.
നമ്മൾ ഈ എല്ലാ പ്രായങ്ങളുടെയും ഒരു കൂട്ടമാണ്. ഈ ജീവിതം.

നമ്മുടെ മുൻകാല ജീവിതങ്ങളുടെയെല്ലാം അവശിഷ്ടങ്ങളും (Remnants) നമ്മൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
പ്രധാന അവശിഷ്ടങ്ങൾ നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ട്, അത് ചായ്‌വുകളും പ്രവണതകളും, ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളുടെ രീതികളുമായി ദൃശ്യമാണ്. അത് നമുക്കുണ്ട്.
കൂടാതെ നമ്മൾ അച്ഛൻ, അമ്മ എന്നീ രണ്ട് വ്യക്തികളിൽ നിന്നാണ് വന്നത്. അവരെ കൂട്ടുമ്പോൾ - നാല് പേർ. അവരുടെ മാതാപിതാക്കളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എട്ടുപേർ.
അങ്ങനെ എത്രപേർ നമുക്ക് പിന്നിലുണ്ട്? ഗുണിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുക.
നമ്മൾ ആ വംശാവലിയുടെ (Lineage) എല്ലാ വശങ്ങളുടെയും അവശിഷ്ടമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ തുടർച്ചയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അവകാശിയാണ്. നമുക്ക് അവരെക്കുറിച്ചും ചിലതുണ്ട്.
അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ ഇതുവരെ നമ്മൾ എന്താണോ, കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ വരെ നമ്മൾ എന്താണോ കൊണ്ടുവന്നത്, നമ്മുടെ വംശാവലിയിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ വരെ നമുക്ക് എന്താണോ ലഭിച്ചത്, ഇതെല്ലാം പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നമ്മളിൽ ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു.
നമ്മൾ എല്ലാം ശേഖരിച്ചു. അത് നമ്മൾ ജീവിതത്തിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം എന്താണ്?
ഗുരുവിന് (Master) കീഴടങ്ങുക (Surrender).
കീഴടങ്ങുക എന്നാൽ മനസ്സിലല്ല.
ഗുരുവിനെ മനസ്സിലാക്കുകയും തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുക, ആ ഔന്നത്യം.
സർവ്വവ്യാപിത്വം (Omnipresence). ബഹുതല സ്വഭാവം (Multidimensionality).
അതിലേക്ക് ബന്ധപ്പെടാൻ തുടങ്ങുക.
നിങ്ങൾ എത്രത്തോളം ബന്ധപ്പെടുന്നുവോ അത്രത്തോളം ഭാരം കുറയും.
നിങ്ങൾക്ക് എത്രത്തോളം ഉടമസ്ഥാവകാശം (Ownership) ഉണ്ടോ അത്രത്തോളം വലിയ ഭാരം നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകും.
കാരണം ഉടമസ്ഥാവകാശം ഒരു മിഥ്യയാണ് (Illusion).
നമ്മൾ ഇവിടെ ഒന്നിന്റെയും ഉടമകളല്ല. "ഇത് എന്റേതാണ്, ഇത് എന്റേതാണ്, എനിക്കത് വേണം, എനിക്കിത് വേണം" എന്നത് മിഥ്യയാണ്.
നമ്മൾ അത് ലാളിക്കുന്നു. നമ്മൾ അതിനൊപ്പം ജീവിക്കുന്നു. ഇത് വേദനയും (Agony) ഉത്കണ്ഠയും (Anxiety) നൽകുന്നു.
എന്നാൽ നമ്മൾ ഈ കാര്യങ്ങളല്ല. നമുക്ക് ഒന്നും സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയില്ല. ഈ ശരീരം പോലും.

അതുകൊണ്ട് ബാബയും ബാബയുടെ ഔന്നത്യമുള്ള ഗുരുക്കന്മാരും വലിയ അവധൂതന്മാരാണ്.
അവർ ഈ ശൂന്യതയുടെയും ബോധത്തിന്റെയും തിരിച്ചറിവിന്റെയും ജീവിക്കുന്ന ഉദാഹരണങ്ങളായിരുന്നു.
ബോധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് (Awareness of consciousness), തങ്ങൾ ബോധമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ്.
നമ്മൾ ഭൗമികമായ അനുഭവം (Terrestrial experience) നേടുന്ന ദിവ്യരൂപികളാണ് (Divine beings).
നമ്മൾ ദിവ്യരൂപികളാണ്. നമ്മൾ വെറുമൊരു ഭൗമിക അനുഭവം നേടുന്നു എന്ന് മാത്രം.
അതുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണൻ ഒരിക്കലും പോയിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്. രാമൻ പോയിട്ടില്ല, യേശു പോയിട്ടില്ല. സായി ബാബയും പോയിട്ടില്ല.
ഇവരാരും പോകില്ല, കാരണം ഒരാൾ പോലും അവരെ ഓർക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഊർജ്ജരൂപത്തിൽ അവർ ഇവിടെയുണ്ട്.
അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട്. മനസ്സിലാക്കാനുണ്ട്. അനുഭവിക്കാനുണ്ട്.
നമുക്ക് ഒത്തിരി അനുഭവിക്കാനുണ്ട്. അനുഭവിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇതെല്ലാം വെറും സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ്.
അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടത് അനുഭവത്തിലാണ്.
നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ഊർജ്ജം നമ്മൾ അനുഭവിക്കണം. അതിനെ നമുക്ക് ആത്മസാക്ഷാത്കാരം (Self-realization) എന്ന് വിളിക്കാം.
നമ്മൾ എന്ത് വിളിച്ചാലും അത് പ്രശ്നമല്ല.
പക്ഷേ ആ അനുഭവം സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ അതൊരു വെറും സിദ്ധാന്തം മാത്രമാണ്.
അത് ബുദ്ധിയെ മാത്രമേ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നുള്ളൂ.
എന്നാൽ അത് ബോധത്തെ (Awareness) തൃപ്തിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അതൊരു അനുഭവമാകണം.
അതാണ് ആത്മീയതയുടെ, ആത്മീയ യാത്രയുടെ കാതൽ. അനുഭവം.

നമ്മൾ ഭൗമികമായ അനുഭവം നേടുന്ന ദിവ്യരൂപികളാണ്. നമ്മൾ ദിവ്യരൂപികളാണ്. നമ്മൾ വെറുമൊരു ഭൗമിക അനുഭവം നേടുന്നു എന്ന് മാത്രം.
അതുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണൻ ഒരിക്കലും പോയിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്. രാമൻ പോയിട്ടില്ല, യേശു പോയിട്ടില്ല. സായി ബാബയും പോയിട്ടില്ല.
ഇവരാരും പോകില്ല, കാരണം ഒരാൾ പോലും അവരെ ഓർക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഊർജ്ജരൂപത്തിൽ അവർ ഇവിടെയുണ്ട്.