എന്തുകൊണ്ടാണ് വിധി ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്? - മോഹൻജി

 ജനനം മുതൽ മരണം വരെയുള്ള എല്ലാം വിധിയാണ്. നോക്കൂ, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളും, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ വികാരങ്ങളും, നിങ്ങളുടെ അഭിരുചികൾ, നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം, നിങ്ങളുടെ വെറുപ്പ് - എല്ലാം വിധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങളുടെ സവിശേഷമായ സാന്നിധ്യം, നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ, എല്ലാം വിധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കാരണം, അതാണ് കൃത്യമായി... നോക്കൂ, ഞാൻ തുടക്കത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു കൂട്ടം കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ ജന്മം പോലും എടുത്തത്. മിക്കവാറും നമ്മൾ ജന്മമെടുക്കുന്നത് നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ബാക്കിയുള്ള അതേ കുടുംബത്തിൽ തന്നെയാണ്. അതിനാൽ ജനനവും, ജനനസമയവും മരണസമയവും നിർവചിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അതിനിടയിലുള്ളതെല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് വിധിയാണ്. നമുക്ക് ഒരിക്കലും അതിൽ നിന്ന് സ്വയം വേർപെടാൻ കഴിയില്ല.

പിന്നെ സ്വതന്ത്ര ഇച്ഛാശക്തിയുടെ (free will) കാര്യം; സത്യം പറഞ്ഞാൽ, സ്വതന്ത്ര ഇച്ഛാശക്തി എന്നൊന്ന് നിലനിൽക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ സ്വതന്ത്ര ഇച്ഛാശക്തി എന്നത് ഒരുപക്ഷേ, നിങ്ങൾ അനുഭവങ്ങൾ നേരിടുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ബോധാവസ്ഥയിലോ (conscious) അബോധാവസ്ഥയിലോ (unconscious) ഇരിക്കാം എന്നതാകാം. നിങ്ങൾ കാപ്പി കുടിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണ ബോധത്തോടെയിരിക്കാനും ആ കാപ്പി പൂർണ്ണമായും ആസ്വദിക്കാനും കഴിയും. അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് അബോധാവസ്ഥയിലായിരിക്കാം, നിങ്ങൾ കാപ്പി കുടിച്ചത് ഓർമ്മ കാണില്ല. അത് വേണമെങ്കിൽ ഒരു സ്വതന്ത്ര ഇച്ഛാശക്തി എന്ന് പറയാം. നിങ്ങൾക്കറിയാമോ, കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പരിശോധിച്ചാൽ അത് പോലും ഒരുപക്ഷേ വിധിയാകാം. കാരണം കാപ്പി കുടിക്കാൻ വേണ്ടി നിങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു ജന്മം കൂടി എടുക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അത് മറന്നുപോയേക്കാം. ആ കാപ്പി കുടിച്ചത് നിങ്ങൾ ഓർക്കില്ലായിരിക്കാം, കാരണം അടുത്തൊരു ജന്മം വരാനിരിക്കുന്നുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ, ജീവിതം ഒരു തുടർച്ചയാണ്. ജനനവും മരണവും അതിരുകൾ മാത്രമാണ്. അതിരുകൾ. ജനനത്തിന് മരണം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരു അവസാനമുണ്ട്, എന്നാൽ ജീവിതത്തിന് അവസാനമില്ല. അത് ജനന മരണങ്ങളിലൂടെ തുടരുന്നു. അത് മാറ്റം വരുന്നത് നിങ്ങൾക്കത് മാറ്റിമറിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഗുരുവുമായി (Master) സമ്പർക്കത്തിൽ വരുമ്പോൾ മാത്രമാണ്. കാരണം അപ്പോൾ ഫ്രീക്വൻസി (frequency) മാറുന്നു. നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം മാറുന്നു, വിന്യാസം (alignment) മാറുന്നു. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ആ നേർരേഖയിൽ നിന്നല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഒരുപക്ഷേ മറ്റൊരു പാതയിലേക്ക് ചായുന്നു. നിങ്ങളുടെ മുൻഗണനകൾ മാറുന്നു. ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് വേണം എന്നത് മാറുന്നു, നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ മാറുന്നു. എല്ലാം പുനക്രമീകരിക്കാൻ സാധിക്കും. ഒരു ശക്തനായ ഗുരുവിന് നിങ്ങളെ താങ്ങിനിർത്തിക്കൊണ്ട് നിങ്ങളെ പുനർനിർമ്മിക്കാൻ (reinvent) സഹായിക്കാനാകും. അല്ലാത്തപക്ഷം, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പഴയ ശീലങ്ങളിലേക്ക് (patterns) തന്നെ വഴുതിവീഴും.

ശക്തരായ ഗുരുക്കന്മാരെ വിട്ടുപോകുന്ന ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും അവരുടെ പഴയ രീതികളിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുപോകുന്നത് നോക്കൂ. കാരണം ശീലങ്ങൾ, ശീലമായി മാറിയ രീതികൾ വളരെ ശക്തമാണ്. അവയെ ഒരിക്കലും കുറച്ചുകാണരുത്. അവ നിങ്ങളെ പിന്നിലേക്ക് വലിക്കും. അവ നിങ്ങളെ പിടിച്ചു നിർത്തുകയും ജീവിതത്തിന്റെ ആ പ്രത്യേക ഒഴുക്കിലേക്ക് നിങ്ങളെ ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അല്ലേ?

അതുകൊണ്ട് ഇത് അറിയുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. കൂടാതെ മനസ്സിലാക്കുക, ഓരോ ജീവിതകാലത്തും ഉയർന്ന അവബോധമുള്ള ആരെങ്കിലുമായി നിങ്ങൾ സമ്പർക്കത്തിൽ വരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ മിക്കവാറും നമ്മൾ അവരെ സ്വീകരിക്കാറില്ല. ഓരോ ജീവിതത്തിലും നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പിഎച്ച്ഡി (PhD) നേടാനുള്ള അവസരമുണ്ട്, എന്നാൽ ഒരു ജോലി ലഭിക്കുമ്പോഴേക്കും നിങ്ങൾ സംതൃപ്തരാകുന്നു. ഇതാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് പുരോഗതി വളരെ സാവധാനത്തിലാകുന്നത്. പലർക്കും ദൈവവുമായി ബന്ധപ്പെടുക എന്നത് ഒരു മുൻഗണനയല്ല. ദൈവവുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധം ഒന്നുകിൽ അവരുടെ കർമ്മഭാരം കുറയ്ക്കുന്നതിനോ അല്ലെങ്കിൽ പാർക്കിംഗ് സ്ഥലം കിട്ടുകയോ, മകൾക്ക് ഭർത്താവിനെ കിട്ടുകയോ, മകന് ജോലി കിട്ടുകയോ പോലുള്ള ചില ആനുകൂല്യങ്ങൾക്കോ വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. അത്രമാത്രം. അതാണ് അവരുടെ ബന്ധത്തിന്റെ തലം.

എന്തായാലും ഇതെല്ലാം കർമ്മഫലമാണ്. ഇതെല്ലാം കർമ്മപരമാണ്, ദൈവമുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും അത് നടക്കും. എന്നാൽ കാര്യം എന്തെന്നാൽ, നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ഗുരുവുമായി ബന്ധപ്പെടുമ്പോൾ, ആ ഗുരു ഏത് അവസ്ഥയിലാണോ ഇരിക്കുന്നത് അതേ അവസ്ഥയ്ക്ക് വേണ്ടി നിങ്ങൾ ചോദിക്കണം. നിങ്ങൾ ഷിർദ്ദി സായിബാബയുടെ അടുത്ത് പോയി സൗജന്യ ദർശനത്തിനോ അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂടുതൽ സമയത്തിനോ വേണ്ടി ചോദിച്ചേക്കാം. നിങ്ങൾക്കത് ലഭിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് ബാബയോട് ചോദിക്കാം, "അങ്ങ് അനുഭവിക്കുന്നത് എന്താണോ അത് എനിക്കും അനുഭവിക്കാൻ ഇടയാക്കണമേ" എന്ന്. നോക്കൂ, ഇതും സാധ്യമാണ്. പക്ഷേ മിക്ക ആളുകളും അത് ചോദിക്കില്ല. അവർ ഒരു ഗുരുവിന്റെ അടുത്ത് വരുന്നു, എന്നിട്ട് വളരെ നിസ്സാരമായ ചില കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു, എന്നിട്ട് പോകുന്നു.

യഥാർത്ഥത്തിൽ, നിങ്ങൾ ചോദിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഒഴിവുണ്ടെങ്കിൽ അത് നിറയ്ക്കപ്പെടും. നിങ്ങളുടെ പാത്രം ഗുരുവിനടുത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഗുരുവിന് ലഭ്യമാകുമ്പോൾ, ഗുരുവിനോട് അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ, തനിയെ ആ പാത്രം നിറയുന്നു. എന്നാൽ മിക്ക ആളുകളും അവിടെ ഉണ്ടാകാറില്ല. ഗുരു ഒരു ജലസംഭരണിയാണ്, അദ്ദേഹം ഒരു സമുദ്രമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് തീർച്ചയായും നിങ്ങളെ അടുത്ത തലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനോ അല്ലെങ്കിൽ സാധ്യമായ എല്ലാ ജീവിതങ്ങളിലൂടെയും, ജന്മങ്ങളിലൂടെയും ഉള്ള ദൂരം വെട്ടിച്ചുരുക്കാനോ കഴിയും. പക്ഷേ മിക്ക ആളുകളും അവിടെ എത്തുന്നില്ല. അത് അവരുടെ താൽപ്പര്യമോ മുൻഗണനയോ അല്ല. അതിനാൽ, അവർ തങ്ങളുടെ വൈകാരികവും സാങ്കൽപ്പികവുമായ ലോകത്ത് അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു, ഇങ്ങനെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്നു, ജീവിതം പാഴാക്കുന്നു.

നോക്കൂ, നമ്മൾ ശീലങ്ങളുടെ ഒരു കെട്ടാണ്. നമുക്ക് അത് തകർക്കാൻ കഴിയില്ല. അതാണ് നമ്മുടെ കംഫർട്ട് സോൺ (comfort zone). ശീലങ്ങൾ സുരക്ഷിത മേഖലകൾ (comfort zones) സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ആ സുരക്ഷിത മേഖലകൾ നമ്മളെ തടവിലാക്കുന്ന ജയിലുകളാണ്, ഒരു ജീവിതകാലത്തിനുള്ളിൽ പൂർണ്ണമായ ലയനത്തിനുള്ള (dissolution) അവസരത്തിൽ നിന്ന് അവ നമ്മെ ഓടിപ്പോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.