ദേവി മാഹാത്മ്യം~ ശ്രീ ദുർഗ്ഗാ സപ്തശതി ~ ~ ചണ്ഡി (p. 1)

 അധ്യായം 1, ശ്ലോകങ്ങൾ 72-87

തുടക്കത്തിലെ ശ്ലോകം:
സർവ്വ മംഗളമാംഗല്യേ ശിവേ സർവ്വാർത്ഥ സാധികേ
ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൗരി നാരായണി നമോസ്തുതേ

ലോകത്തിന് ഐശ്വര്യം നൽകുന്നവളും, മംഗളസ്വരൂപിണിയും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ചുതരുന്നവളും, അഭയം നൽകുന്നവളും, മുക്കണ്ണിയുമായ ഹേ ഗൗരി നാരായണി, ഞാൻ അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നു.

ബ്രഹ്മ ഉവാച: 72
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു:

ത്വം സ്വാഹാ ത്വം സ്വധാ ത്വം ഹി വഷട്-കാരഃ സ്വര-ആത്മികാ
സുധാ ത്വം അക്ഷരേ നിത്യേ ത്രിധാമാത്ര-ആത്മികാ സ്ഥിതാ 73

അവിടുന്ന് സ്വാഹായും സ്വധായുമാകുന്നു. അവിടുന്ന് തന്നെയാണ് വഷട്കാരവും (വേദയാഗം) സ്വരത്തിന്റെ രൂപവും. ഹേ നിത്യയും അക്ഷരവുമായവളേ, അവിടുന്ന് അമൃതമാകുന്നു. ഓംകാരത്തിലെ മൂന്ന് മാത്രകളുടെ (അ, ഉ, മ) രൂപമായി അവിടുന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു.

അർദ്ധ-മാത്രാ സ്ഥിതാ നിത്യാ യാ അൻ-ഉച്ചാര്യാ അ-വിശേഷതഃ,
ത്വമേവ സാ ത്വം സാവിത്രി ത്വം ദേവി-ജനനി പരാ. 74

നിത്യയാണെങ്കിലും അവിടുന്ന് അർദ്ധമാത്രയായി നിലകൊള്ളുന്നു. പ്രത്യേകമായി ഉച്ചരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ സത്യം അവിടുന്ന് തന്നെയാണ്. അവിടുന്ന് തന്നെയാണ് സാവിത്രി മന്ത്രവും ദേവന്മാരുടെ പരമമായ മാതാവും.

അവിടുന്ന് സാവിത്രി മന്ത്രവും
ദേവന്മാരുടെ പരമമായ മാതാവുമാണ്.

ത്വയൈതദ്ധാര്യതേ വിശ്വം ത്വയൈതത്സൃജ്യതേ ജഗത്,
ത്വയൈതത് പാല്യതേ ദേവി ത്വമത്സ്യന്തേ ച സർവ്വദാ. 75

ഈ വിശ്വം അവിടുന്നാൽ വഹിക്കപ്പെടുന്നു, ഈ ജഗത്ത് അവിടുന്നാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. ഹേ ദേവി, അവിടുന്നാൽ തന്നെ ഇത് പരിരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, അവിടുന്ന് തന്നെ ഒടുവിൽ ഇതിനെ സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. (p. 4)

വിസൃഷ്ടൗ സൃഷ്ടിരൂപാ ത്വം സ്ഥിതിരൂപാ ച പാലനേ,
തഥാ സംഹൃതിരൂപാന്തേ ജഗതോ’സ്യ ജഗന്മയേ. 76

ഹേ ജഗന്മയി, സൃഷ്ടി വേളയിൽ അവിടുന്ന് സൃഷ്ടിശക്തിയായും, പരിപാലന വേളയിൽ രക്ഷാശക്തിയായും, പ്രളയകാലത്ത് സംഹാരശക്തിയായും നിലകൊള്ളുന്നു. (p. 4)

മഹാവിദ്യാ മഹാമായാ മഹാമേധാ മഹാസ്മൃതിഃ,
മഹാമോഹാ ച ഭവതീ മഹാദേവീ മഹാസുരീ. 77

അവിടുന്ന് പരമമായ വിദ്യയും (അറിവ്), മഹാമായയും, മഹാബുദ്ധിയും, മഹാസ്മരണയുമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ അവിടുന്ന് മഹാമോഹവും (അജ്ഞാനം), മഹാദേവിയും, മഹാസുരിയുമാകുന്നു. (p. 4)

പ്രകൃതിസ്ത്വം ച സർവ്വസ്യ ഗുണത്രയവിഭാവിനീ
കാളരാത്രിർമഹാരാത്രിർമോഹാരാത്രിശ്ച ദാരുണാ. 78

മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെയും (സത്ത്വം, രജസ്സ്, തമസ്സ്) നിയന്ത്രിക്കുന്ന സർവ്വത്തിന്റെയും മൂലകാരണം അവിടുന്നാണ്. അവിടുന്ന് ഭയാനകമായ കാളരാത്രിയും, മഹാരാത്രിയും, മോഹരാത്രിയുമാകുന്നു. (p. 4)

---

ത്വം ശ്രീസ്‌ത്വം ഈശ്വരീ ത്വം ഹ്രീസ്‌ത്വം ബുദ്ധിർബോധ-ലക്ഷണാ,
ലജ്ജാ പുഷ്ടിസ്തഥാ തുഷ്ടിഃ ത്വം ശാന്തിഃ ക്ഷാന്തിരേവ ച. 79

അവിടുന്ന് ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ദേവിയും, ഈശ്വരിയും, ഹ്രീയും (ലജ്ജ), ജ്ഞാനരൂപിണിയായ ബുദ്ധിയുമാണ്. അവിടുന്ന് തന്നെയാകുന്നു ലജ്ജയും പുഷ്ടിയും തൃപ്തിയും ശാന്തിയും ക്ഷമയും. (p. 5)

ഖഡ്ഗിനീ ശൂലിനീ ഘോരാ ഗദിനീ ചക്രിണി തഥാ,
ശങ്കിനീ ചാപിനീ ബാണ ഭൂശുണ്ഠി പരിഘായുധാ. 80

വാൾ, ശൂലം, ഗദ, ചക്രം, ശംഖ്, വില്ല്, അമ്പുകൾ, കവണ, മുൾവടി എന്നീ ആയുധങ്ങളേന്തിയ അവിടുന്ന് ഭയാനകിയാകുന്നു. (p. 5)

സൗമ്യാ സൗമ്യ തരാ ശേഷ, സൗമ്യേഭ്യസ്ത്വതി-സുന്ദരീ,
പരാ പരാണാം പരമാ ത്വമേവ പരമേശ്വരീ. 81

അതേസമയം തന്നെ അവിടുന്ന് സൗമ്യയുമാണ്. സൗമ്യമായ എല്ലാറ്റിനേക്കാളും സൗമ്യവും അതിസുന്ദരിയുമാണ് അവിടുന്ന്. ഉന്നതങ്ങളിലും താഴ്ന്നവയിലും വെച്ച് അവിടുന്ന് തന്നെയാണ് പരമമായ ഈശ്വരി. (p. 5)

യച്ച കിഞ്ചിത് ക്വചിദ് വസ്തു സദസദ്വാഖിലാത്മികേ,
തസ്യ സർവ്വസ്യ യാ ശക്തിഃ സാ ത്വം കിം സ്തൂയസേ മയാ. 82

ഹേ സർവ്വാത്മികേ, എവിടെയെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും വസ്തു സത്തായോ അസത്തായോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവയ്ക്കൊക്കെയുള്ള ശക്തി അവിടുന്ന് തന്നെയാണ്. ഇനിയെങ്ങനെയാണ് ഞാൻ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുക? (p. 5)

യയാ ത്വയാ ജഗത്സ്രഷ്ടാ ജഗത്പാതാത്തി യോ ജഗത്,
സോ’പി നിദ്രാ വശം നീതഃ കസ്ത്വാം സ്‌തോതുമിഹേശ്വരഃ. 83

ജഗത്തിനെ സൃഷ്ടിക്കുകയും പാലിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ ഭഗവാനെ പോലും അവിടുന്ന് നിദ്രയിലാഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു. (p. 5)

ഇവിടെ ആരാണ് അങ്ങയെ സ്തുതിക്കാൻ പ്രാപ്തനായിട്ടുള്ളത്? (p. 6)

വിഷ്ണുഃ ശരീരഗ്രഹണമഹം ഈശാന ഏവ ച,
കാരിതാസ്തേ യതോ ‘തസ്ത്വാം കഃ സ്‌തോതും ശക്തിമാൻ ഭവേത്. 84

വിഷ്ണുവും ഞാനും ശിവനും ഈ ശരീരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ കാരണമായത് അവിടുന്നാണ്; അങ്ങനെയുള്ള അങ്ങയെ സ്തുതിക്കാൻ ആർക്കാണ് ശക്തിയുള്ളത്? (p. 6)

സാ ത്വമിത്ഥം പ്രഭാവൈഃ സ്വൈരുദാരൈർദേവി സംസ്തുതാ,
മോഹയൈതൗ ദുരാധർഷാവസുരൗ മധുകൈടഭൗ. 85

ഹേ ദേവി, ഇപ്രകാരം സ്തുതിക്കപ്പെട്ട അവിടുന്ന്, അങ്ങയുടെ മഹത്തായ ശക്തികളാൽ അജയ്യരായ ഈ രണ്ട് അസുരന്മാരെയും—മധുവിനെയും കൈടഭനെയും—മോഹിപ്പിക്കുക (വശീകരിക്കുക). (p. 6)

പ്രബോധം ച ജഗത്സ്വാമീ നീയതാം അച്യുതോ ലഘു. 86

ജഗന്നാഥനായ വിഷ്ണുവിനെ വേഗത്തിൽ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർത്തുക. (p. 6)

ബോധശ്ച ക്രിയതാമസ്യ ഹന്തുമേതൗ മഹാസുരൗ. 87

ഈ രണ്ട് മഹാസുരന്മാരെയും വധിക്കാനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബുദ്ധിയെ ഉണർത്തുക. (p. 6)

സമാപന ശ്ലോകം:
യദക്ഷരം പരിഭ്രഷ്ടം മാത്ര ഹീനഞ്ച യദ്ഭവേത്
പൂർണ്ണം ഭവതു തത്സർവ്വം തത്പ്രസാദാൻ മഹേശ്വരി

ഹേ മഹേശ്വരി, അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ അക്ഷരങ്ങളിലോ മാത്രകളിലോ എന്തെങ്കിലും പിഴവുകൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പൂർണ്ണമാകട്ടെ. (p. 6)

സർവ്വസ്വരൂപേ സർവ്വേശേ സർവ്വശക്തിസമന്വിതേ,
ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹി നോ ദേവി ദുർഗ്ഗേ ദേവി നമോസ്തുതേ

സർവ്വസ്വരൂപിണിയും സർവ്വേശ്വരിയും സർവ്വശക്തികളും ഒത്തുചേർന്നവളുമായ ഹേ ദുർഗ്ഗാദേവി, ഞങ്ങളെ ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് കാത്തുരക്ഷിക്കണേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം! (p. 6)

ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും തെറ്റുകളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണേ, ഓ ദേവി! ദേവി ദുർഗ്ഗയ്ക്ക് പ്രണാമം!

ഓം ഭവതാപ പ്രണാശിന്യൈ ആനന്ദഘന മൂർത്തയേ
ജ്ഞാനഭക്തി പ്രദായിന്യൈ മാതസ്തുഭ്യം നമോനമഃ.

അമ്മേ, ലൗകിക ദുഃഖങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും, ആനന്ദസ്വരൂപിണിയും, ജ്ഞാനവും ഭക്തിയും നൽകുന്നവളുമായ അങ്ങയെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു.

അദ്ധ്യായം 4 ശ്ലോകങ്ങൾ 1-27

തുടക്കത്തിലെ ശ്ലോകം:
സർവ്വ മംഗളമാംഗല്യേ ശിവേ സർവ്വാർത്ഥ സാധികേ
ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൗരി നാരായണി നമോസ്തുതേ

ലോകത്തിന് ഐശ്വര്യം നൽകുന്നവളും, മംഗളസ്വരൂപിണിയും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ചുതരുന്നവളും, അഭയം നൽകുന്നവളും, മുക്കണ്ണിയുമായ ഹേ ഗൗരി നാരായണി, ഞാൻ അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നു.

ഋഷി ഉവാച: 1
ഋഷി പറഞ്ഞു:

ശക്രാദയഃ സുരഗണാ നിഹതേ’തിവീര്യേ,
തസ്മിൻ ദുരാത്മനി സുരാരിബലേ ച ദേവ്യാ,
താം തുഷ്ടുവുഃ പ്രനതിനമ്ര ശിരോധാരാംസാ,
വാഗ്ഭിഃ പ്രഹർഷ പുലകോദ്ഗമ ചാരുദേഹാ. 2

അത്യന്തം പരാക്രമശാലിയും ദുഷ്ടനുമായ മഹിഷാസുരനെയും അവന്റെ അസുരസേനയെയും ദേവി വധിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാദി ദേവന്മാർ ആനന്ദത്താൽ പുളകം കൊള്ളുന്ന ശരീരങ്ങളോടെയും വിനയത്താൽ കുനിഞ്ഞ ശിരസ്സുകളോടെയും ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു (p. 7).

ദേവ്യാ യയാ തതമിദം ജഗദാത്മ ശക്ത്യാ,
നിശ്ശേഷ ദേവ ഗണ ശക്തി സമൂഹ മൂർത്യാ,

താം അംബികാം അഖില ദേവ മഹർഷി പൂജ്യാം,
ഭക്ത്യാ നതാസ്മ വിദധാതു ശുഭാനി സാ നഃ. 3

സമസ്ത ദേവന്മാരുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും പൂജനീയയും, തന്റെ ശക്തിയാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചുനിൽക്കുന്നവളും, എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളുടെയും ശക്തിയുടെ സമാഹാരവുമായ ആ അംബികയെ ഞങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ വണങ്ങുന്നു. അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളങ്ങൾ പ്രധാനം ചെയ്യട്ടെ!

യസ്യാഃ പ്രഭാവമതുലം ഭഗവാൻ അനന്തോ,
ബ്രഹ്മാ ഹരശ്ച നഹി വക്തുമലം ബലം ച,
സാ ചണ്ഡികാ അഖില ജഗത് പരിപാലനായ,
നാശായ ചാശുഭ ഭയസ്യ മതിം കരോതു. 4

യാതൊരുവളുടെ സമാനതകളില്ലാത്ത പ്രഭാവത്തെയും ബലത്തെയും കുറിച്ച് വർണ്ണിക്കാൻ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിനോ ബ്രഹ്മാവിനോ ശിവനോ പോലും സാധ്യമല്ലയോ, ആ ചണ്ഡികാദേവി ഈ ലോകത്തെ മുഴുവൻ പരിരക്ഷിക്കാനും തിന്മയുടെ ഭയത്തെ നശിപ്പിക്കാനും മനസ്സ് വയ്ക്കട്ടെ.

യാ ശ്രീഃ സ്വയം സുകൃതിനാം ഭവനേഷു ലക്ഷ്മിഃ,
പാപാത്മനാം കൃതധിയാം ഹൃദയേഷു ബുദ്ധിഃ,
ശ്രദ്ധാ സതാം കുലജന പ്രഭവസ്യ ലജ്ജാ,
താം ത്വാം നതാഃ സ്മ പരിപാലയ ദേവി വിശ്വം. 5

പുണ്യവാന്മാരുടെ ഭവനങ്ങളിൽ ലക്ഷ്മിരൂപത്തിലും, പാപികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അലക്ഷ്മിയായും, വിവേകികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ബുദ്ധിയായും, സജ്ജനങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധയായും, കുലീനരിൽ ലജ്ജയായും നിലകൊള്ളുന്ന ഹേ ദേവി, ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നു. അവിടുന്ന് ഈ വിശ്വത്തെ പരിപാലിച്ചാലും!

കിം വർണ്ണയാമ തവ രൂപമചിന്ത്യമേതത്,
കിഞ്ചാതി വീര്യമസുരക്ഷയകാരി ഭൂരി,
കിഞ്ചാഹവേഷു ചരിതാനി തവാതിശയാനി,
സർവ്വേഷു ദേവ്യസുരദേവ ഗണാദികേഷു. 6

ഹേ ദേവി, അങ്ങയുടെ അചിന്ത്യമായ ഈ രൂപത്തെയോ, അസുരന്മാരെ ഒടുക്കുന്ന അങ്ങയുടെ അമിതമായ വീര്യത്തെയോ, ദേവാസുര യുദ്ധങ്ങളിൽ അവിടുന്ന് കാട്ടിയ അതിശയകരമായ പ്രവൃത്തികളെയോ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വർണ്ണിക്കാനാണ്?

ഹേതുഃ സമസ്ത ജഗതാം ത്രിഗുണാപി ദോഷൈർ,
ന ജ്ഞായസേ ഹരിഹരാദിഭിരപ്യപാരാ,
സർവ്വാശ്രയാഖിലമിദം ജഗദംശ ഭൂത,
മവ്യകൃതാ ഹി പരമാ പ്രകൃതിസ്ത്വമാദ്യാ. 7

അവിടുന്ന് സമസ്ത ലോകങ്ങളുടെയും കാരണഭൂതയാണ്! സത്വ-രജ-തമോ ഗുണങ്ങളോട് കൂടിയവളാണെങ്കിലും രാഗാദി ദോഷങ്ങളൊന്നും അങ്ങയെ ബാധിക്കുന്നില്ല. വിഷ്ണുവിനും ശിവനും പോലും അങ്ങയുടെ പൊരുൾ പൂർണ്ണമായി അറിയാൻ കഴിയില്ല! അവിടുന്ന് എല്ലാവർക്കും അഭയസ്ഥാനമാണ്. ഈ ലോകം മുഴുവൻ അങ്ങയുടെ ഒരു അംശം മാത്രമാകുന്നു. മാറ്റമില്ലാത്ത പരമമായ ആദിപരാശക്തി അവിടുന്ന് തന്നെയാണ്.

യസ്യാഃ സമസ്ത സുരതാ സമുദീരണേന,
തൃപ്തിം പ്രയാതി സകലേഷു മഖേഷു ദേവി,
സ്വാഹാസി വൈ പിതൃഗണസ്യ ച തൃപ്തിഹേതു,
രുച്ചാര്യസേത്വമത ഏവ ജനൈഃ സ്വധാ ച. 8

ഹേ ദേവി, എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ദേവഗണങ്ങൾക്ക് തൃപ്തി നൽകുന്ന 'സ്വാഹാ' മന്ത്രം അവിടുന്നാണ്. പിതൃക്കൾക്ക് തൃപ്തി നൽകുന്ന 'സ്വധാ' മന്ത്രവും അവിടുന്ന് തന്നെ. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് യജ്ഞങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ അങ്ങയെ സ്വാഹാ എന്നും സ്വധാ എന്നും ഉച്ചരിക്കുന്നത്.

യാ മുക്തിഹേതുരവിചിന്ത്യ മഹാ വ്രതാ ത്വം,
അഭ്യസ്യസേ സുനിയതന്ദ്രിയ തത്വ സാരൈഃ,
മോക്ഷാർത്ഥിഭിർ മുനിഭിരസ്ത സമസ്ത ദോഷൈർ,
വിദ്യാസി സാ ഭഗവതീ പരമാ ഹി ദേവി. 9

ഹേ ദേവി, മുക്തിക്ക് കാരണമായവളും, അചിന്ത്യമായ വ്രതങ്ങളോടു കൂടിയവളും അവിടുന്നാണ്. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അടക്കി നിർത്തിയവരും തത്ത്വജ്ഞാനികളും ദോഷങ്ങളില്ലാത്തവരുമായ മോക്ഷാർത്ഥികളായ മുനിമാർ അങ്ങയെ ഭജിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് ഭഗവതിയും പരമമായ വിദ്യയുമാകുന്നു.

ശബ്ദാത്മികാ സുവിമലർഘ്യ ജുഷാം നിധാന,
മുദ്ഗീഥരമ്യ പദ പാഠവതാം ച സാമ്നാം,
ദേവി, ത്വയി ഭഗവതി ഭവ ഭാവനായ,

---

വാർത്താ ച സർവ്വ ജഗതാം പരമാർത്ഥി ഹന്ത്രി. 10
അവിടുന്ന് ശബ്ദബ്രഹ്മത്തിന്റെ ആത്മാവാണ്. അവിടുന്ന് അതിപരിശുദ്ധമായ ഋഗ്വേദത്തിന്റെയും യജുർവേദത്തിന്റെയും, ഉദ്ഗീഥത്താൽ മനോഹരമായ സാമവേദത്തിന്റെയും ഉറവിടമാണ്! അവിടുന്ന് മൂന്ന് വേദങ്ങളുടെയും സ്വരൂപമായ ഭഗവതിയാകുന്നു. ലോകത്തെ നിലനിർത്തുന്ന ഉപജീവനമാർഗ്ഗവും അവിടുന്ന് തന്നെ. സമസ്ത ലോകങ്ങളുടെയും ദുഃഖങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന പരമമായ ശക്തിയാണ് അവിടുന്ന്. (p. 10)

മേധാസി ദേവി, വിദിതാഖില ശാസ്ത്രസാരാ,
ദുർഗ്ഗാസി ദുർഗ്ഗ ഭവസാഗര നൗരസംഗാ,
ശ്രീ കൈടഭാരി ഹൃദയൈക കൃതാധിവാസാ,
ഗൗരി ത്വമേവ ശശി മൗലി കൃത പ്രതിഷ്ഠാ. 11
ഹേ ദേവി, സമസ്ത ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും സാരം ഗ്രഹിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ബുദ്ധി അവിടുന്നാണ്. സംസാരസാഗരം കടത്തിവിടുന്ന, ആസക്തികളില്ലാത്ത തോണിയായ ദുർഗ്ഗ അവിടുന്നാണ്. വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ശ്രീദേവിയും (ലക്ഷ്മി), ചന്ദ്രനെ ചൂടിയ ശിവഭഗവാന്റെ പകുതിയായി നിലകൊള്ളുന്ന ഗൗരിയും അവിടുന്ന് തന്നെയാകുന്നു. (p. 10)

ഈഷത് സഹാസം അമലം പരിപൂർണ്ണ ചന്ദ്ര
ബിംബാനുകാരി കനകോത്തമ കാന്തി കാന്തം
അത്യത്ഭുതം പ്രഹൃതം ആതരുഷാ തഥാപി,
വക്ത്രം വിലോക്യ സഹസാ മഹിഷാസുരേണ. 12
നിർമ്മലമായ പുഞ്ചിരി തൂകുന്നതും, പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്നതും, ഉത്തമമായ സ്വർണ്ണത്തിന്റേതു പോലുള്ള കാന്തിയുള്ളതുമായ അങ്ങയുടെ മുഖം അതിശയകരമായിരുന്നു! എന്നിട്ടും, അങ്ങയുടെ മുഖം കണ്ട ഉടനെ ക്രോധത്തിന് വശപ്പെട്ട് മഹിഷാസുരൻ അങ്ങയെ ആക്രമിച്ചത് അത്യന്തം വിചിത്രം തന്നെ. (p. 10)

ദൃഷ്ട്വാ തു ദേവി, കുപിതം ഭ്രുകുടീ കരാള,
മുദ്യച്ഛശങ്ക സദ്യശ്ചവീ യന്ന സദ്യഃ,
പ്രാണാൻ മുമോച മഹിഷസ്തദേവ ചിത്രം,
കൈർ ജീവിത്യേ ഹി കുപിതാന്തക ദർശനേന. 13
ഹേ ദേവി, കോപം കൊണ്ട് പുരികങ്ങൾ ചുളിഞ്ഞതും ഉദയചന്ദ്രനെപ്പോലെ ചുവന്നതുമായ അങ്ങയുടെ ഭയാനകമായ മുഖം കണ്ടിട്ടും ആ മഹിഷാസുരൻ ഉടനെ മരിച്ചു വീണില്ല എന്നത് അതിലും അത്ഭുതകരമാണ്! ക്രുദ്ധനായ യമനെ കണ്ടിട്ട് ആർക്കാണ് ജീവനോടെയിരിക്കാൻ സാധിക്കുക? (pp. 10-11)

അതിശയകരമായ കാര്യമെന്തെന്നാൽ, ഹേ ദേവി, പുരികങ്ങൾ ചുളിച്ചതും ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ ചുവന്നതുമായ അങ്ങയുടെ ഭയാനകമായ കോപമുഖം കണ്ടിട്ടും മഹിഷാസുരൻ അപ്പോൾത്തന്നെ മരിച്ചില്ല എന്നതാണ്! കാരണം, ക്രുദ്ധനായ യമനെ ദർശിച്ചതിനുശേഷം ആർക്കാണ് ജീവനോടെയിരിക്കാൻ കഴിയുക? (p. 11)

ദേവി പ്രസീദ പരമാ ഭവതീ ഭവായ,
സദ്യോ വിനാശയസി കോപവതീ കുലാനി,
വിജ്ഞാനമേതദധുനൈവ യദാസ്തമേത,
ന്നേതം ബലം സുവിപുലം മഹിഷാസുരസ്യ. 14
ഹേ ദേവി, പ്രസീദിക്കണേ. അവിടുന്ന് പരമമായവളാണ്. കോപമുണ്ടായാൽ, ലോകനന്മയ്ക്കായി അവിടുന്ന് ഉടൻതന്നെ അസുരവംശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. മഹിഷാസുരന്റെ വിപുലമായ സേനകൾ നശിച്ച നിമിഷം തന്നെ ഇത് വ്യക്തമായി. (p. 11)

തേ സമ്മതാ ജനപദേഷു ധനാനി തേഷാം,
തേഷാം യശാംസി ന ച സീദതി ധർമ്മ വർഗ്ഗഃ,
ധന്യാസ്ത ഏവ നിഭൃതത്മജ ഭൃത്യദാരാ,
യേഷാം സദാഭ്യുദയദാ ഭവതീ പ്രസന്നാ. 15
അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹത്തിന് പാത്രമായവർ രാജ്യത്ത് ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു; അവർക്ക് സമ്പത്തും കീർത്തിയുമുണ്ട്, അവരുടെ ധർമ്മപ്രവൃത്തികൾ ഒരിക്കലും നശിക്കുന്നില്ല. അവർ ഭാഗ്യവാന്മാരും സ്നേഹനിധികളായ മക്കളും ഭൃത്യരും ഭാര്യമാരും ഉള്ളവരുമാകുന്നു. (p. 11)

ധർമ്മ്യാണി ദേവി, സകലാനി സദൈവ കർമ്മാ,
ണ്യദൃതഃ പ്രതിദിനം സുകൃതീ കരോതി,
സ്വർഗ്ഗം പ്രയാതി ച തതോ ഭവതി പ്രസാദാത്,
ലോകത്രയേ അപി ഫലദാ നനു ദേവി തേന. 16
ഹേ ദേവി, അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ പുണ്യവാൻ എല്ലാ ധർമ്മപ്രവൃത്തികളും അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ പ്രതിദിനം ചെയ്യുന്നു, അതിലൂടെ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു. അതിനാൽ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഫലം നൽകുന്നവൾ അവിടുന്ന് തന്നെയല്ലേ? (p. 11)

ദുർഗ്ഗേ സ്മൃതാ ഹരസി ഭീതിമശേഷ ജന്തോഃ,
സ്വസ്ഥൈഃ സ്മൃതാ മതിമതീവ ശുഭാം ദദാസി,
ദാരിദ്ര്യ ദുഃഖ ഭയ ഹാരിണി കാ ത്വദന്യാ,
സർവ്വോപകാര കരണായ സദാർദ്ര ചിത്താ. 17
വിപൽഘട്ടങ്ങളിൽ അങ്ങയെ സ്മരിച്ചാൽ അവിടുന്ന് സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഭയം മാറ്റുന്നു. ശാന്തരായിരിക്കുന്നവർ അങ്ങയെ സ്മരിക്കുമ്പോൾ, അവർക്ക് അതിശുഭമായ ബുദ്ധി നൽകുന്നു. ഹേ ദാരിദ്ര്യവും ദുഃഖവും ഭയവും അകറ്റുന്നവളേ, എല്ലാവരെയും സഹായിക്കാൻ സദാ അലിവാർന്ന ഹൃദയമുള്ള അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാരുണ്ട്?

ഏഭിർ ഹതൈർ ജഗദുപൈതി സുഖം തഥൈതേ,
കുർവ്വന്തു നാമ നരകായ ചിരായ പാപം,
സംഗ്രാമ മൃത്യു മധിഗമ്യ ദിവം പ്രയാന്തു,
മത്വേതി നൂനം അഹിതാൻ വിനിഹംസി ദേവി. 18
ഈ ശത്രുക്കളുടെ വധത്തിലൂടെ ലോകം സുഖം പ്രാപിക്കുന്നു; ഈ അസുരന്മാർ ദീർഘകാലം നരകത്തിൽ കഴിയാൻ പാപങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, യുദ്ധത്തിൽ എന്നിലൂടെ മരണം പ്രാപിച്ച് അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തട്ടെ എന്ന് ചിന്തിച്ചാണ് ഹേ ദേവി, അവിടുന്ന് തീർച്ചയായും ശത്രുക്കളെ വധിക്കുന്നത്.

ദൃഷ്ടൈവ കിം ഭവതി പ്രകരോതി ഭസ്മ,
സർവ്വാസുരാനരീഷു യൽ പ്രഹിണോഷി ശാസ്ത്രം,
ലോകാൻ പ്രയാന്തു റിപ്പോ അപി ഹി ശാസ്ത്ര പൂതാ,
ഇത്ഥം മതിർ ഭവതി തേഷ്വ ഹിതേഷു സാധ്വീ. 19
വെറുമൊരു നോട്ടം കൊണ്ട് തന്നെ അസുരന്മാരെ ഭസ്മമാക്കാൻ അങ്ങേയ്ക്ക് കഴിയില്ലേ? എങ്കിലും അവിടുന്ന് അവർക്കെതിരെ ആയുധങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നത്, ശത്രുക്കൾ പോലും ആ ശസ്ത്രങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട് ഉന്നത ലോകങ്ങളിൽ എത്തട്ടെ എന്ന് കരുതിയാണ്. ശത്രുക്കളോടുള്ള അങ്ങയുടെ ഉള്ളിലിരുപ്പ് എത്രയോ കാരുണ്യം നിറഞ്ഞതാണ്!

ഖഡ്ഗ പ്രഭാ നികര വിസ്ഫുരണൈ സ്തഥോഗ്രൈഃ,
ശൂലാഗ്ര കാന്തി നിവഹേന ദൃശോ അസുരാണാം,
യന്നാഗതാ വിലയമംശുമ ദിന്ദു ഖണ്ഡ,
യോഗ്യാനനം തവ വിലോകയതാം തദേതത്. 20

അങ്ങയുടെ വാളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ആ ഭയാനകമായ പ്രകാശകിരണങ്ങളോ, ശൂലാഗ്രത്തിലെ തിളക്കമോ അസുരന്മാരുടെ കണ്ണുകളെ അന്ധരാക്കിയില്ലെങ്കിൽ അതിനു കാരണം, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ കുളിർമ്മയുള്ള കിരണങ്ങൾ ചൊരിയുന്ന അങ്ങയുടെ മുഖം അവർ ദർശിച്ചതുകൊണ്ടാണ്. (p. 13)

ദുർവൃത്ത വൃത്ത ശമനം തവ ദേവി ശീലം,
രൂപം തഥൈവ തദചിന്ത്യമതുല്യ മന്യൈഃ,
വീര്യം ച ഹന്ത്യ ഹൃത ദേവ പരാക്രമാണാം,
വൈരിഷ്വപി പ്രകടിതൈവ ദയ ത്വയേത്ഥം. 21
ഹേ ദേവി, ദുഷ്ടന്മാരുടെ സ്വഭാവത്തെ അടക്കുക എന്നത് അങ്ങയുടെ ശീലമാണ്; മറ്റാർക്കും ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തതാണ് അങ്ങയുടെ ഈ രൂപം. ദേവന്മാരുടെ പരാക്രമം കവർന്നെടുത്തവരുടെ വീര്യത്തെ അവിടുന്ന് നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം ശത്രുക്കളോട് പോലും അവിടുന്ന് കരുണ പ്രകടമാക്കിയിരിക്കുന്നു. (p. 13)

കേനോപമാ ഭവതു തസ്യ പരാക്രമസ്യ,
രൂപം ച ശത്രു ഭയ കാര്യതി ഹാരി കുത്ര,
ചിത്തേ കൃപാ സമര നിഷ്ഠുരതാ ച ദുഷ്ടാ,
ത്വയ്യേവ ദേവി, വരദേ ഭവന ത്രയേപി. 22
അങ്ങയുടെ പരാക്രമത്തെ എന്തിനോടാണ് ഉപമിക്കാൻ കഴിയുക? ശത്രുക്കളിൽ ഭയമുണ്ടാക്കുന്നതും എന്നാൽ അതേസമയം തന്നെ അത്യന്തം മനോഹരവുമായ ഇങ്ങനെയൊരു രൂപം വേറെ എവിടെ കാണാൻ കഴിയും? ഹൃദയത്തിൽ കരുണയും യുദ്ധക്കളത്തിൽ ശത്രുക്കളോട് കാർക്കശ്യവും മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും അങ്ങയിൽ മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയൂ. (p. 13)

ത്രൈലോക്യമേതദഖിലം രിപു നാശനേന,
ത്രാതം ത്വയാ സമര മൂർദ്ധനി തേ അപി ഹത്വാ,
നീതാ ദിവം രിപു ഗണ ഭയ മപ്യപാസ്ത,
മസ്മാകം ഉന്മദ സുരാരി ഭവം നമസ്തേ. 23
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ചതിലൂടെ അവിടുന്ന് ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ശത്രുക്കളെ യുദ്ധക്കളത്തിൽ വധിക്കുക വഴി അവരെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും, അഹങ്കാരികളായ അസുരന്മാരിൽ നിന്നുള്ള ഞങ്ങളുടെ ഭയം അകറ്റുകയും ചെയ്തു. അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം! (p. 13)

ശൂലേന പാഹി നോ ദേവി, പാഹി ഖഡ്ഗേന ചാബികേ,
ഘണ്ടാസ്വനേന നഃ പാഹി ചാപജ്യാ നിസ്വനേന ച. 24
ഹേ ദേവി, അങ്ങയുടെ ശൂലം കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണേ. ഹേ അംബികേ, അങ്ങയുടെ വാൾ കൊണ്ടും, ഘമ്ടയുടെ (മണി) ശബ്ദം കൊണ്ടും, വില്ലിന്റെ ഞാണൊലി കൊണ്ടും ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കണേ.

പ്രാച്യാം രക്ഷ പ്രതീച്യാം ച ചണ്ഡികേ രക്ഷ ദക്ഷിണേ,
ഭ്രാമണേന ആത്മ ശൂലസ്യ ഉത്തരാസ്യാം തഥേശ്വരി. 25
ഹേ ചണ്ഡികേ, കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തെക്കും അങ്ങയുടെ ശൂലം ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ കാക്കണേ. ഹേ ഈശ്വരി, വടക്കുഭാഗത്തും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണേ.

സൗമ്യാനി യാനി രൂപാണി ത്രൈലോക്യേ വിചരന്തി തേ,
യാനി ചാത്യന്ത ഘോരാണി തൈ രക്ഷാസ്മാം സ്തഥാ ഭുവം. 26
മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ സുന്ദരമായ രൂപങ്ങൾ കൊണ്ടും, അതുപോലെ തന്നെ അങ്ങയുടെ അതിഭയാനകമായ രൂപങ്ങൾ കൊണ്ടും ഞങ്ങളെയും ഈ ഭൂമിയെയും രക്ഷിക്കണേ.

ഖഡ്ഗ ശൂല ഗദാദീനി യാനി ചാസ്ത്രാണി തേ അംബികേ,
കര പല്ലവ സങ്ങിനി തൈരസ്മാൻ രക്ഷ സർവ്വതഃ. 27
ഹേ അംബികേ, അങ്ങയുടെ തളിർപോലുള്ള കൈകളിൽ ഏന്തിയിരിക്കുന്ന വാൾ, ശൂലം, ഗദ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കണേ.

(സാവർണി മന്വന്തരത്തിലെ മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ "ശക്രാദി സ്തുതി" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന നാലാം അധ്യായത്തിൽ നിന്ന്).

സമാപന ശ്ലോകം:
യദക്ഷരം പരിഭ്രഷ്ടം മാത്ര ഹീനഞ്ച യദ്ഭവേത്
പൂർണ്ണം ഭവതു തത്സർവ്വം തത്പ്രസാദാൻ മഹേശ്വരി

ഹേ മഹേശ്വരി, അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ അക്ഷരങ്ങളിലോ മാത്രകളിലോ എന്തെങ്കിലും പിഴവുകൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പൂർണ്ണമാകട്ടെ.

---

സർവ്വസ്വരൂപേ സർവ്വേശേ സർവ്വശക്തിസമന്വിതേ,
ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹി നോ ദേവി ദുർഗ്ഗേ ദേവി നമോസ്തുതേ
സമസ്ത രൂപങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവളും, എല്ലാവരെയും ഭരിക്കുന്നവളും, എല്ലാ ശക്തികളും തികഞ്ഞവളുമായ ഹേ ദേവി, ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കണേ. ഹേ ദുർഗ്ഗാദേവി, അങ്ങേയ്ക്ക് പ്രണാമം! (p. 15)

ഓം ഭവതാപ പ്രണാശിന്യൈ ആനന്ദഘന മൂർത്തയേ
ജ്ഞാനഭക്തി പ്രദായിന്യൈ മാതസ്തുഭ്യം നമോനമഃ.
അമ്മേ, ലൗകിക ദുഃഖങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും, ആനന്ദസ്വരൂപിണിയും, ജ്ഞാനവും ഭക്തിയും നൽകുന്നവളുമായ അങ്ങയെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു. (p. 15)

യാ ദേവി അധ്യായം 5 ശ്ലോകങ്ങൾ 8-82

തുടക്കത്തിലെ ശ്ലോകം:
സർവ്വ മംഗളമാംഗല്യേ ശിവേ സർവ്വാർത്ഥ സാധികേ
ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൗരി നാരായണി നമോസ്തുതേ

ലോകത്തിന് ഐശ്വര്യം നൽകുന്നവളും, മംഗളസ്വരൂപിണിയും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ചുതരുന്നവളും, അഭയം നൽകുന്നവളും, മുക്കണ്ണിയുമായ ഹേ ഗൗരി നാരായണി, ഞാൻ അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നു. (p. 16)

ദേവാ ഊചുഃ: 8
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു:

നമോ ദേവ്യൈ മഹാ-ദേവ്യൈ ശിവായൈ സ-തതം നമഃ,
നമഃ പ്രകൃത്യൈ ഭദ്രായൈ നിയതാഃ പ്രണതാഃ സ്മ താം. 9

എപ്പോഴും മംഗളകാരിണിയായ ആ ദിവ്യജനനിക്ക് നമസ്കാരം. (p. 16) പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മൂലകാരണവും നിലനിർത്തുന്ന ശക്തിയുമായ അവൾക്ക് നമസ്കാരം. (p. 16) ഞങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ അവളെ വണങ്ങുന്നു. (p. 16)

രൗദ്രായൈ നമോ നിത്യായൈ ഗൗര്യൈ ധാത്ര്യൈ നമോ നമഃ,
ജ്യോത്സ്നായൈ ച ഇന്ദു-രൂപിണ്യൈ സുഖായൈ സ-തതം നമഃ 10

ഭയങ്കരിയായവൾക്കും നിത്യമായവൾക്കും നമസ്കാരം. (p. 16) പ്രപഞ്ചത്തെ താങ്ങുന്ന ഗൗരിക്കും ധാത്രിക്കും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. (p. 16) ചന്ദ്രന്റെയും ചന്ദ്രികയുടെയും രൂപത്തിലുള്ളവളും സുഖസ്വരൂപിണിയുമായ അവൾക്ക് എപ്പോഴും നമസ്കാരം. (p. 16)

സന്തോഷം നൽകുന്നവളും.

കല്യാണ്യൈ പ്രണതാ വൃദ്ധ്യൈ സിദ്ധ്യൈ കുർമ്മോ നമോ നമഃ,
നൈര്യത്യൈ ഭൂഭൃതാം ലക്ഷ്മ്യൈ ശർവാണ്യൈ തേ നമോ നമഃ 11

മംഗളസ്വരൂപിണിയായ അങ്ങയെ ഞങ്ങൾ വണങ്ങുന്നു. ഐശ്വര്യവും വിജയവുമായവൾക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. രാജാക്കന്മാരുടെ ഭാഗ്യമായും നിർഭാഗ്യമായും ഭവിക്കുന്ന ശിവപത്നിക്ക് നമസ്കാരം.

ദുർഗ്ഗായൈ ദുർഗ്ഗ-പാരായൈ സാരായൈ സർവ്വ-കാരിണ്യൈ,
ഖ്യാത്യൈ തഥാ ഏവ കൃഷ്ണായൈ ധൂമ്രായൈ സ-തതം നമഃ 12

പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്ന് കരകയറ്റുന്ന ദുർഗ്ഗയ്ക്ക് എപ്പോഴും നമസ്കാരം. സകലത്തിന്റെയും കാരണഭൂതയും സാരവുമായവൾക്കും, വിവേകബുദ്ധിയായവൾക്കും, കടുംനീല നിറമുള്ളവൾക്കും, പുകയുടെ നിറമുള്ളവൾക്കും നമസ്കാരം.

അതിസൗമ്യ-അതിരൗദ്രായൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ,
നമോ ജഗത്-പ്രതിഷ്ഠായൈ ദേവ്യൈ കൃത്യൈ നമോ നമഃ 13

ഒരേസമയം അതിസൗമ്യയും അതിഭയങ്കരിയുമായ അങ്ങയെ ഞങ്ങൾ വണങ്ങുന്നു. ലോകത്തിന്റെ ആധാരമായവൾക്ക് നമസ്കാരം. ഇച്ഛാശക്തിയുടെ രൂപത്തിലുള്ള ദേവിക്ക് നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു വിഷ്ണു-മായേതി ശബ്ദിതാ,
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 14-16

സകല ജീവജാലങ്ങളിലും വിഷ്ണുമായ എന്ന പേരിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ചേതനേത്യ-അഭിധീയതേ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 17-19

സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ബോധരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ബോധരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ദേവിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ബുദ്ധി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 20-22
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ബുദ്ധി രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു നിദ്രാ-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 23-25
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും നിദ്ര (ഉറക്കം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ക്ഷുധാ-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 26-28
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും വിശപ്പ് രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ഛായാ-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 29-31
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും നിഴൽ രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ശക്തി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 32-34
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ശക്തി (ഓജസ്സ്) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു തൃഷ്ണാ-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 35-37
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ആഗ്രഹം (തൃഷ്ണ) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ആഗ്രഹം (തൃഷ്ണ) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ക്ഷാന്തി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 38-40
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ക്ഷമ (സഹനശക്തി) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ജാതി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 41-43
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും വർഗ്ഗം (സ്വഭാവം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ലജ്ജാ-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 44-46
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ലജ്ജ (നാണം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ ഭൂതേഷു ശാന്തി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 47-49
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ശാന്തി (സമാധാനം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ശ്രദ്ധാ-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 50-52
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ (വിശ്വാസം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു കാന്തി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ

നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 53-55
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും കാന്തി (തിളക്കം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ലക്ഷ്മി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 56-58
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ലക്ഷ്മി (ഐശ്വര്യം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു വൃത്തി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 59-61
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും വൃത്തി (ചിന്താസരണികൾ) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു സ്മൃതി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 62-64
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും സ്മൃതി (ഓർമ്മ) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ദയാ-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 65-67
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ദയ (കരുണ) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു തുഷ്ടി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 68-70
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും തൃപ്തി (തുഷ്ടി) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

---

സകല ജീവജാലങ്ങളിലും തൃപ്തി (സന്തോഷം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു മാതൃ-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ 71-73
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും അമ്മയുടെ (മാതൃ) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

യാ ദേവി സർവ്വ-ഭൂതേഷു ഭ്രാന്തി-രൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 74-76
സകല ജീവജാലങ്ങളിലും ഭ്രമം (തെറ്റിദ്ധാരണ/മോഹം) രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
(സത്യവും മിഥ്യയും ദേവിയുടെ തന്നെ രണ്ട് വശങ്ങളാണ്).

ഇന്ദ്രിയാണാം അധിഷ്ഠാത്രീ ഭൂതാനാം ചാഖിലേഷു യാ
ഭൂതേഷു സതതം തസ്യൈ വ്യാപ്ത്യൈ ദേവ്യൈ നമോ നമഃ 77
സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ഭരിക്കുകയും എല്ലാ മൂലകങ്ങളിലും എപ്പോഴും വ്യാപിച്ചു നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ ദേവിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

ചിതി-രൂപേണ യാ കൃത്സ്നം ഏതദ്-വ്യാപ്യ സ്ഥിതാ ജഗത്
നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമസ് തസ്യൈ നമോ നമഃ 78-80
ഈ ലോകം മുഴുവൻ ബോധരൂപത്തിൽ വ്യാപിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

സ്തുതാ സുരൈഃ പൂർവ്വം അഭീഷ്ട-സംശ്രയാത് തഥാ സുരേന്ദ്രേണ ദിനേഷു സേവിതാ,
കരോതു സാ നഃ ശുഭ-ഹേതുർ ഈശ്വരീ ശുഭാനി ഭദ്രാണ്യ-അഭിഹന്തു ചാപദഃ 81
പണ്ട് ദേവന്മാരാൽ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹസാഫല്യത്തിനായി സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവളും, ദേവേന്ദ്രനാൽ ദിവസവും ആരാധിക്കപ്പെട്ടവളുമായ ആ ഈശ്വരി നമുക്ക് മംഗളങ്ങൾ നൽകട്ടെ, നമ്മുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്ക് അറുതി വരുത്തട്ടെ!

---

നമുക്കായി എല്ലാ മംഗളങ്ങളും കൈവരിക്കുകയും നമ്മുടെ സകല ആപത്തുകൾക്കും അറുതി വരുത്തുകയും ചെയ്യട്ടെ!

യാ സമ്പ്രതം ച ഉദ്ദതദൈത്യ-താപിതൈർ അസ്മാഭിർ ഈശാ ച സുരൈർ നമസ്യതേ
യാ ച സ്മൃതാ തത്-ക്ഷണം ഏവ ഹന്തി നഃ സർവ്വ-ആപദോ ഭക്തി വിനമ്ര-മൂർത്തിഭിഃ 82
അഹങ്കാരികളായ അസുരന്മാരാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ദേവന്മാരായ ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ആ ഈശ്വരിയെ വണങ്ങുന്നു. ഭക്തിയോടെ വണങ്ങുന്ന ഞങ്ങൾ സ്മരിക്കുന്ന മാത്രയിൽ തന്നെ അവൾ ഞങ്ങളുടെ സകല ആപത്തുകളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.

(സാവർണി മന്വന്തരത്തിലെ മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ 'ദൂതനുമായുള്ള ദേവിയുടെ സംവാദം' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ നിന്ന്).

സമാപന ശ്ലോകം:
യദക്ഷരം പരിഭ്രഷ്ടം മാത്ര ഹീനഞ്ച യദ്ഭവേത്
പൂർണ്ണം ഭവതു തത്സർവ്വം തത്പ്രസാദാൻ മഹേശ്വരി

ഹേ മഹേശ്വരി, അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ അക്ഷരങ്ങളിലോ മാത്രകളിലോ എന്തെങ്കിലും പിഴവുകൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പൂർണ്ണമാകട്ടെ.

സർവ്വസ്വരൂപേ സർവ്വേശേ സർവ്വശക്തിസമന്വിതേ,
ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹി നോ ദേവി ദുർഗ്ഗേ ദേവി നമോസ്തുതേ
സമസ്ത രൂപങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവളും, എല്ലാവരെയും ഭരിക്കുന്നവളും, എല്ലാ ശക്തികളും തികഞ്ഞവളുമായ ഹേ ദേവി, തെറ്റുകളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കണേ. ഹേ ദുർഗ്ഗാദേവി, അങ്ങേയ്ക്ക് പ്രണാമം!

ഓം ഭവതാപ പ്രണാശിന്യൈ ആനന്ദഘന മൂർത്തയേ
ജ്ഞാനഭക്തി പ്രദായിന്യൈ മാതസ്തുഭ്യം നമോനമഃ.
അമ്മേ, ലൗകിക ദുഃഖങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും, ആനന്ദസ്വരൂപിണിയും, ജ്ഞാനവും ഭക്തിയും നൽകുന്നവളുമായ അങ്ങയെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു.

അധ്യായം 11, ശ്ലോകങ്ങൾ 1-35

തുടക്കത്തിലെ ശ്ലോകം:
സർവ്വ മംഗളമാംഗല്യേ ശിവേ സർവ്വാർത്ഥ സാധികേ
ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൗരി നാരായണി നമോസ്തുതേ

ലോകത്തിന് ഐശ്വര്യം നൽകുന്നവളും, മംഗളസ്വരൂപിണിയും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ചുതരുന്നവളും, അഭയം നൽകുന്നവളും, മുക്കണ്ണിയുമായ ഹേ ഗൗരി നാരായണി, ഞാൻ അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നു.

ഋഷിരുവാച. 1
ഋഷി പറഞ്ഞു:

ദേവ്യാ ഹതേ തത്ര മഹാസുരേന്ദ്രേ സേന്ദ്രാ സുരവഹ്നി പുരോഗമാസ്തം,
കാത്യായനീം തുഷ്ടുവരിഷ്ട ലാഭ വികാസി വക്ത്രാബ്ജ വികാസിതാശാ. 2

മഹാസുരനായ ശുംഭൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിദേവനും മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് മറ്റ് ദേവന്മാരോടൊപ്പം, സന്തോഷം കൊണ്ട് വിടർന്ന താമരപ്പൂവു പോലുള്ള മുഖങ്ങളോടെ കാത്യായനീ ദേവിയെ (ചണ്ഡികാ ദേവിയെ) ഇപ്രകാരം സ്തുതിച്ചു. (കാത്യായന മഹർഷിയുടെ മകളായി ജനിച്ചതിനാലാണ് പാർവ്വതി ദേവി കാത്യായനി എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.)

ദേവി പ്രപന്നാർത്ഥി ഹരേ പ്രസീദ,
പ്രസീദ മാതർ ജഗതഃ അഖിലസ്യ,
പ്രസീദ വിശ്വേശ്വരി, പാഹി വിശ്വം,

---

ത്വം ഈശ്വരീ ദേവി ചരാ ചരസ്യ. 3
ഹേ ദേവി, ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവരുടെ ദുഃഖം അകറ്റുന്നവളേ, പ്രസീദിക്കണേ. അഖില ജഗത്തിന്റെയും മാതാവേ, പ്രസീദിക്കണേ. വിശ്വേശ്വരി, വിശ്വത്തെ രക്ഷിക്കണേ. ചരാചരങ്ങളുടെയെല്ലാം ഈശ്വരി അവിടുന്നാകുന്നു. (p. 24)

ആധാരഭൂതാ ജഗത് ത്വമേകാ,
മഹീ സ്വരൂപേണ യതഃ സ്ഥിതാസി,
അപാം സ്വരൂപ സ്ഥിതയാ ത്വയൈതത്,
ആപ്യായതേ കൃത്സ്നമലംഘ്യ വീര്യേ. 4
അവിടുന്ന് ഭൂമിയുടെ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതിനാൽ ഈ ജഗത്തിന്റെ ഏക ആധാരം അവിടുന്നാണ്. അലംഘ്യമായ വീര്യത്തോടു കൂടിയ ഹേ ദേവി, ജലരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അവിടുന്നാണ് ഈ വിശ്വത്തെ മുഴുവൻ പോഷിപ്പിക്കുന്നത്. (p. 24)

ത്വം വൈഷ്ണവീ ശക്തിരനന്ത വീര്യാ,
വിശ്വസ്യ ബീജം പരമാസി മായാ.
സമ്മോഹിതം ദേവി, സമസ്ത മേതത്,
ത്വം വൈ പ്രസന്നാ ഭുവി മുക്തി ഹേതുഃ. 5
ഹേ ദേവി, അവിടുന്ന് അനന്തമായ വീര്യത്തോടു കൂടിയ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയാകുന്നു. വിശ്വത്തിന്റെ ബീജവും പരമമായ മായയും അവിടുന്നാണ്. ഹേ ദേവി, അവിടുന്നാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ മോഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് പ്രസീദിച്ചാൽ ഈ ലോകത്ത് മുക്തിക്ക് കാരണമായി ഭവിക്കുന്നു. (p. 24)

വിദ്യാ സമസ്തസ്തവ ദേവി, ഭേദാ,
സ്ത്രിയഃ സമസ്താ സകലാ ജഗത്സു,
ത്വയൈകയാ പൂരിതമംബയൈതത്,
കാ തേ സ്തുതിഃ സ്തവ്യപരാ അപരോക്തി. 6
ഹേ ദേവി, സകല വിദ്യകളും അങ്ങയുടെ രൂപഭേദങ്ങളാണ്; ഈ ലോകത്തിലെ സ്ത്രീകളെല്ലാം അങ്ങയുടെ തന്നെ അംശങ്ങളാണ്. അമ്മേ, അങ്ങൊരാളാൽ മാത്രമാണ് ഈ ലോകം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. സ്തുതിക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യമായ വസ്തുക്കളേക്കാൾ ഉന്നതയായ അങ്ങയെ വർണ്ണിക്കാൻ ഏതൊരു സ്തുതിക്കാണ് സാധിക്കുക? (p. 24)

സർവ്വ ഭൂതാ യദാ ദേവീ സ്വർഗ്ഗ മുക്തി പ്രദായിനീ,
ത്വം സ്തുതാ സ്തുതയേ കാ വാ ഭവന്തു പരമോക്തയഃ. 7
സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളുടെയും സ്വരൂപമായവളും, സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവളുമായ ഹേ ദേവി, അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വാക്കുകൾക്ക് പോലും അങ്ങയുടെ മഹിമയെ പൂർണ്ണമായി വർണ്ണിക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും?

സർവ്വസ്യ ബുദ്ധി രൂപേണ, ജനസ്യ ഹൃദി സംസ്ഥിതേ,
സ്വർഗ്ഗാപവർഗ്ഗദേ ദേവി, നാരായണി നമോസ്തുതേ. 8
സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ ബുദ്ധിരൂപത്തിൽ വസിക്കുന്നവളും, സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവളുമായ ഹേ നാരായണി ദേവി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.
(ഈ ശ്ലോകം മുതൽ അടുത്ത പതിനാറ് ശ്ലോകങ്ങൾ നാരായണി സ്തുതി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നാരായണി എന്നാൽ "പരമാത്മാവിന്റെ സഹജമായ ശക്തി" എന്നർത്ഥം. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ആധാരമായവൾ എന്നും ഇതിന് അർത്ഥമുണ്ട്.)

കല കാഷ്ഠാദി രൂപേണ പരിണാമ പ്രദായിനീ,
വിശ്വസ്യാുപരതൗ ശക്തേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ. 9
നിമിഷങ്ങൾ, നിമിഷാർദ്ധങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സമയത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നവളും, പ്രപഞ്ചത്തെ സംഹരിക്കാൻ ശക്തിയുള്ളവളുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

സർവ്വ മംഗള മാംഗല്യേ, ശിവേ, സർവ്വാർത്ഥ സാധികേ,
ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൗരി നാരായണി നമോസ്തുതേ. 10
മംഗളകരമായ എല്ലാറ്റിനും മംഗളം നൽകുന്നവളും, ശുഭകാരിണിയും, എല്ലാ പുരുഷാർത്ഥങ്ങളും സാധിച്ചുതരുന്നവളും, ശരണം പ്രാപിക്കാൻ യോഗ്യയും, മുക്കണ്ണിയുമായ ഹേ ഗൗരി നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

സൃഷ്ടി സ്ഥിതി വിനാശാനാം ശക്തി ഭൂതേ, സനാതനി,

ഗുണാശ്രയേ ഗുണമയേ നാരായണി നമോസ്തുതേ. 11
സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാര ശക്തികൾക്ക് ആധാരഭൂതയും സനാതനിയുമായവളേ, മൂന്ന് ഗുണങ്ങളുടെയും (സത്വം, രജസ്സ്, തമസ്സ്) ആധാരവും രൂപവുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം.

ശരണാഗത ദീനാർത്ത പരിത്രാണ പരായണേ,
സർവസ്യാർത്തി ഹരേ ദേവി നാരായണി നമോസ്തുതേ. 12
ശരണം പ്രാപിച്ച പാവപ്പെട്ടവരുടെയും ദുഃഖിതരുടെയും സംരക്ഷണത്തിൽ തത്പരയായവളേ, എല്ലാവരുടെയും കഷ്ടപ്പാടുകൾ അകറ്റുന്ന ഹേ ദേവി നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം.

ഹംസ യുക്ത വിമാനസ്ഥേ ബ്രാഹ്മണീ രൂപ ധാരിണി,
കൗശാംഭഃ ക്ഷരികേ ദേവി നാരായണി നമോസ്തുതേ. 13
ഹംസങ്ങൾ വലിക്കുന്ന വിമാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവളും ബ്രാഹ്മണീ രൂപം ധരിച്ചവളും കുശപുല്ലുകൊണ്ട് പവിത്രജലം തളിക്കുന്നവളുമായ ഹേ ദേവി നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം.

ത്രിശൂല ചന്ദ്രാഹി ധരേ മഹാ വൃഷഭ വാഹിനി,
മാഹേശ്വരീ സ്വരൂപേണ നാരായണി നമോസ്തുതേ. 14
ത്രിശൂലവും ചന്ദ്രനും സർപ്പവും ധരിച്ചവളും വലിയ നന്ദികേശനെ (കാള) വാഹനമാക്കിയവളും മാഹേശ്വരിയുടെ രൂപത്തിലുള്ളവളുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം.

മയൂര കുക്കുട വൃതോ മഹാ ശക്തി ധരേ അനഘേ,
കൗമാരീ രൂപ സംസ്ഥാനേ നാരായണി നമോസ്തുതേ. 15
മയിലാലും കോഴിയാലും ചുറ്റപ്പെട്ടവളും മഹാശക്തിയായ വേൽ ധരിച്ചവളും നിഷ്കളങ്കയും കൗമാരിയുടെ രൂപം പൂണ്ടവളുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം.

ശംഖ ചക്ര ഗദാ ശാർങ്ഗ ഗൃഹീത പരമായുധേ,
പ്രസീദ വൈഷ്ണവീ രൂപേ നാരായണി നമോസ്തുതേ. 16
ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, വില്ല് എന്നീ മഹത്തായ ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചവളും വൈഷ്ണവീ രൂപം കൈക്കൊണ്ടവളുമായ ഹേ നാരായണി, പ്രസീദിക്കണേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം. (p. 26)

ഗ്രഹീതോഗ്ര മഹാ ചക്രേ, ദംഷ്ട്രോ ധ്യുത വസുന്ധരേ,
വരാഹ രൂപിണി, ശിവേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ. 17
ഭയങ്കരമായ വലിയ ചക്രം കൈയ്യിലേന്തിയവളും, തേറ്റകൊണ്ട് ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയവളും, ശുഭകാരിണിയും വരാഹരൂപം ധരിച്ചവളുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നൃസിംഹ രൂപേണോഗ്രേണ ഹന്തും ദൈത്യാൻ കൃതോദ്യമേ,
ത്രിലോക ത്രാണ സഹിതേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ. 18
ഭയങ്കരമായ നരസിംഹരൂപത്തിൽ അസുരന്മാരെ വധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവളും, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുന്ന കാരുണ്യം നിറഞ്ഞവളുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

കിരീടിനി, മഹാ വജ്രേ, സഹസ്ര നയനോജ്വലേ,
വൃത്ര പ്രാണ ഹരേ, ചൈന്ദ്രി നാരായണി നമോസ്തുതേ 19
കിരീടം ധരിച്ചവളും, മഹത്തായ വജ്രായുധം കൈയ്യിലേന്തിയവളും, ആയിരം കണ്ണുകളാൽ ശോഭിക്കുന്നവളും, വൃത്രാസുരന്റെ ജീവനെടുത്തവളും ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയുമായ ഹേ ഐന്ദ്രീ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

ശിവദൂതി സ്വരൂപേണ ഹത ദൈത്യ മഹാ ബലേ,
ഘോര രൂപേ, മഹാ രവേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ. 20
ശിവദൂതിയുടെ രൂപത്തിൽ അസുരന്മാരുടെ മഹാ സൈന്യത്തെ വധിച്ചവളും, ഭയങ്കര രൂപത്തോടു കൂടിയവളും വലിയ ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നവളുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

ദംഷ്ട്രാ കരാള വദനേ, ശിരോ മാല വിഭൂഷണേ,
ചാമുണ്ടേ, മുണ്ട മദനേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ. 21
ഭയങ്കരമായ തേറ്റകളോടു കൂടിയ മുഖമുള്ളവളും, തലയോട് മാല അണിഞ്ഞവളും, ചുമുണ്ഡേ, മുണ്ഡാസുരനെ വധിച്ചവളുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

ലക്ഷ്മി ലജ്ജേ മഹാ വിദ്യേ, ശ്രദ്ധേ, പുഷ്ടി സ്വധേ, ധ്രുവേ,
മഹാ രാത്രി മഹാ മായേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ. 22
ലക്ഷ്മിയും, ലജ്ജയും, മഹാവിദ്യയും, ശ്രദ്ധയും, പുഷ്ടിയും, സ്വധയും, നിത്യയുമായവളേ, മഹാരാത്രിയും മഹാമായയുമായ ഹേ നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം (p. 28).

മേധേ, സരസ്വതി, വരേ, ഭൂതി ബാഭ്രവി, താമസീ,
നിയതേ, ത്വം, പ്രസീദേശ, നാരായണി നമോസ്തുതേ. 23
ബുദ്ധിയും സരസ്വതിയും ഉത്തമയും ഐശ്വര്യവും വിഷ്ണുപത്നിയും താമസിയും പ്രകൃതിയുമായവളേ, ഹേ ഈശ്വരി, പ്രസീദിക്കണേ. നാരായണി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം (p. 28).

സർവ്വ സ്വരൂപേ സർവ്വേശേ, സർവ്വ ശക്തി സമന്വിതേ,
ഭയേഭ്യ സ്ത്രാഹിനോ ദേവി, ദുർഗ്ഗാ ദേവി നമോസ്തുതേ. 24
സകല സ്വരൂപങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവളും, എല്ലാവരെയും ഭരിക്കുന്നവളും, എല്ലാ ശക്തികളും ഒത്തുചേർന്നവളുമായ ഹേ ദേവി, ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കണേ. ഹേ ദുർഗ്ഗാദേവി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം (p. 28).

ഏതത്തേ വദനം സൗമ്യം, ലോചന ത്രയ ഭൂഷിതം,
പാതു നഃ സർവ്വ ഭൂതേഭ്യഃ, കാത്യായനി നമോസ്തുതേ. 25
മൂന്ന് കണ്ണുകളാൽ അലംകൃതമായ അങ്ങയുടെ ഈ സൗമ്യമായ മുഖം എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ഹേ കാത്യായനി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം (p. 28).

ജ്വാലാ കരാള മത്യുഗ്ര മശേഷാസുര സൂദനം,
ത്രിശൂലം പാതു നോ ഭീതേർ ഭദ്രകാളി, നമോസ്തുതേ. 26
ജ്വാലകളാൽ ഭയാനകവും അത്യുഗ്രവും സകല അസുരന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ അങ്ങയുടെ ത്രിശൂലം ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ. ഹേ ഭദ്രകാളി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം (p. 28).

---

ഹിനസ്തി ദൈത്യ തേജാംസി, സ്വനേന പൂര്യാ സാ ജഗത്,
സാ ഘണ്ടാ പാതു നോ ദേവി പാപേഭ്യോ ന സുതാനിവ. 27
ലോകം മുഴുവൻ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദത്താൽ അസുരന്മാരുടെ വീര്യം നശിപ്പിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ മണി, ഒരമ്മ മക്കളെ എന്നപോലെ സകല തിന്മകളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ. (p. 29)

അസുരസൃഗ് വസാ പങ്ക ചർച്ചിതസ്തേ കരോജ്ജ്വലഃ,
ശുഭായ ഖഡ്ഗോ ഭവതു ചണ്ഡികേ, ത്വാം നതാ വയം. 28
അസുരന്മാരുടെ രക്തവും കൊഴുപ്പും പുരണ്ടതും കിരണങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്നതുമായ അങ്ങയുടെ വാൾ ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളം നൽകട്ടെ. ഹേ ചണ്ഡികേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നു. (p. 29)

രോഗാനശേഷാനപഹംസി തുഷ്ടാ,
രുഷ്ടാ തു കാമാൻ സകലാൻ അഭീഷ്ടാൻ,
ത്വാമാശ്രിതാനാം ന വിപന്നരാണാം,
ത്വാമാശ്രിതാ ഹ്യാശ്രയതാം പ്രയാന്തി. 29
അവിടുന്ന് സംതൃപ്തയാകുമ്പോൾ സകല രോഗങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ കോപിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു. അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ചവർക്ക് ആപത്തുകൾ സംഭവിക്കുന്നില്ല. അങ്ങയെ ആശ്രയിച്ചവർ മറ്റുള്ളവർക്ക് തന്നെ അഭയമായിത്തീരുന്നു. (p. 29)

ഏതത് കൃതം യത് കദനം ത്വയാദ്യൈ,
ധർമ്മദ്വിഷാം ദേവി, മഹാസുരാണാം,
രൂപൈരനേകൈർ ബഹുധാത്മ മൂർത്തിം,
കൃത്വാംബികേ തത് പ്രകരോതി കാന്യാ? 30
ഹേ ദേവി, സ്വന്തം രൂപത്തെ അനേകം രൂപങ്ങളാക്കി മാറ്റി, ധർമ്മവിരോധികളായ മഹാസുരന്മാരെ അവിടുന്ന് ഇപ്പോൾ നിഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ അംബികേ, അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാർക്കാണ് ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ കഴിയുക? (p. 29)

---

ബിഭ്രമയത്യേ തദേവ വിശ്വം. 31
ശാസ്ത്രങ്ങളിലും സ്മൃതികളിലും വിവേകത്തിന്റെ വെളിച്ചം നൽകുന്ന വേദവാക്യങ്ങളിലും അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാരുണ്ട്? (എന്നിട്ടും) അവിടുന്ന് ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവൻ അഗാധമായ മമതയുടെ (അറ്റാച്ച്‌മെന്റ്) ഇരുട്ടിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കറക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. (p. 30)

രക്ഷാംസി യത്രോഗ്ര വിഷാംശ്ച നാഗാ,
യത്രാരയോ ദസ്യു ബലാനി യത്ര,
ദാവാനലോ യത്ര തദാബ്ധി മധ്യേ,
തത്ര സ്ഥിതാ ത്വം പരിപാസി വിശ്വം. 32
ഭീകരരായ രാക്ഷസന്മാരും വിഷപ്പാമ്പുകളും ശത്രുക്കളും കള്ളന്മാരും കാട്ടുതീയും ഉള്ളിടത്തും സമുദ്രമധ്യത്തിലും അവിടുന്ന് നിലകൊള്ളുകയും ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. (p. 30)

വിശ്വേശ്വരി ത്വം പരിപാസി വിശ്വം,
വിശ്വാത്മികാ ധാരയസീതീ വിശ്വം,
വിശ്വേശ വന്ദ്യാ ഭവതീ ഭവന്തി,
വിശ്വാശ്രയാ യേ ത്വയി ഭക്തി നമ്രാ. 33
വിശ്വേശ്വരിയായ അവിടുന്ന് ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവായി നിലകൊള്ളുന്ന അവിടുന്ന് ലോകത്തെ താങ്ങുന്നു. ലോകനാഥനായ ഭഗവാനാൽ വന്ദിക്കപ്പെടുന്നവളാണ് അവിടുന്ന്. ഭക്തിയോടെ അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നവർ ലോകത്തിന് തന്നെ അഭയമായിത്തീരുന്നു. (p. 30)

ദേവി പ്രസീദ പരിപാലയ നോ അരി ഭീതേർ,
നിത്യം യഥാ അസുര വധ ദ്രു നൈവ സദ്യഃ,
പാപാണി സർവ്വ ജഗതാം പ്രശമം നയസ്യു,
ഉത്പാതപാക ജനിതാംശ്ച മഹോപ സർഗ്ഗാൻ. 34
ഹേ ദേവി, പ്രസീദിക്കണേ. അസുരന്മാരെ വധിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ചതുപോലെ എപ്പോഴും ശത്രുഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാക്കണേ. ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങളെയും ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന മഹാവിപത്തുകളെയും വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കണേ. (p. 30)

പ്രണതാം പ്രസീദ ത്വം ദേവി വിശ്വാർത്തി ഹാരിണി,
ത്രൈലോക്യ വാസിനാമീഡ്യേ ലോകാനാം വരദാ ഭവ. 35
ഹേ ദേവി, ലോകത്തിന്റെ ദുഃഖങ്ങൾ അകറ്റുന്നവളേ, അങ്ങയെ വണങ്ങുന്ന ഞങ്ങളിൽ പ്രസീദിക്കണേ. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലുമുള്ളവർക്ക് വന്ദ്യയായവളേ, ലോകത്തിന് വരം നൽകുന്നവളാകേണമേ.

(സാവർണി മന്വന്തരത്തിലെ മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ 'നാരായണി സ്തുതി' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ നിന്ന്).

സമാപന ശ്ലോകം:
യദക്ഷരം പരിഭ്രഷ്ടം മാത്ര ഹീനഞ്ച യദ്ഭവേത്
പൂർണ്ണം ഭവതു തത്സർവ്വം തത്പ്രസാദാൻ മഹേശ്വരി

ഹേ മഹേശ്വരി, അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ അക്ഷരങ്ങളിലോ മാത്രകളിലോ എന്തെങ്കിലും പിഴവുകൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പൂർണ്ണമാകട്ടെ.

സർവ്വസ്വരൂപേ സർവ്വേശേ സർവ്വശക്തിസമന്വിതേ,
ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹി നോ ദേവി ദുർഗ്ഗേ ദേവി നമോസ്തുതേ
സമസ്ത രൂപങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവളും, എല്ലാവരെയും ഭരിക്കുന്നവളും, എല്ലാ ശക്തികളും തികഞ്ഞവളുമായ ഹേ ദേവി, ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കണേ. ഹേ ദുർഗ്ഗാദേവി, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം!

ഓം ഭവതാപ പ്രണാശിന്യൈ ആനന്ദഘന മൂർത്തയേ
ജ്ഞാനഭക്തി പ്രദായിന്യൈ മാതസ്തുഭ്യം നമോനമഃ.
അമ്മേ, ലൗകിക ദുഃഖങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും, ആനന്ദസ്വരൂപിണിയും, ജ്ഞാനവും ഭക്തിയും നൽകുന്നവളുമായ അങ്ങയെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു. (p. 31)

---